سلوني - فارسى
  • صفحه اصلی
  • مقاله ها
  • خطبه ها
  • کتابخانه
  • نامه ها
  • حکمت ها
  • گالری صوتی
  1. صفحه اصلی
  2. کتابخانه
  3. رفتار وهابیان با مسلمانان
کتابخانه 2026-08-05 137 بیننده

رفتار وهابیان با مسلمانان

نویسنده

حسین انصاریان

چکیده

کتاب "نهج البلاغه" ترجمه استاد حسین انصاریان، مجموعه‌ای سترگ و ارزشمند از خطبه‌ها، نامه‌ها و سخنان کوتاه حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) را در بر می‌گیرد که به همت شریف رضی (رحمه الله) گردآوری شده است. این اثر نه تنها آیینه تمام‌نمای فصاحت و بلاغت زبان عربی است، بلکه گنجینه‌ای بی‌بدیل از حکمت، اخلاق، و دانش‌های گوناگون در حوزه‌های الهیات، سیاست، اجتماع و سلوک فردی به شمار می‌رود.پیشگفتار مترجم، خواننده را با اهمیت و جایگاه نهج البلاغه و نیز ضرورت ترجمه دقیق و روان آن آشنا می‌سازد. در این کتاب، دورنمایی از شخصیت والای حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) ارائه شده و نقش شریف رضی به عنوان گردآورنده این اثر جاودان، تبیین گشته است. مقدمه خود شریف رضی، انگیزه او را برای جمع‌آوری این کلامات گوهربار و چگونگی دسته‌بندی آن‌ها در قالب خطبه‌ها، نامه‌ها و کلمات قصار روشن می‌سازد.نهج البلاغه به مثابه یک چراغ راهنما، مفاهیم عمیق اسلامی را در قالبی شیوا و دلنشین بیان می‌کند. مباحثی چون توحید، عدل، نبوت، امامت، معاد، حکمت‌های عملی، توصیه‌های اخلاقی برای حاکمان و مردم، تبیین اصول حکمرانی عادلانه، و تحلیل ریشه‌های انحرافات اجتماعی، همگی با بیانی رسا و نافذ در این کتاب مطرح شده‌اند. مطالعه نهج البلاغه به خواننده بینشی عمیق در ابعاد مختلف زندگی می‌بخشد و او را به سمت خودسازی، عدالت‌طلبی و درک بهتر آموزه‌های دینی رهنمون می‌شود. این کتاب نه تنها برای علاقه‌مندان به مباحث اسلامی و ادبیات عرب، بلکه برای هر کس که در جستجوی بصیرت و حکمت در زندگی است، یک منبع بی‌نظیر و الهام‌بخش خواهد بود.

هشتگ

#نهج_البلاغه #امام_علی #سخنان_حکمت‌آمیز #خطبه_های_امام_علی #نامه_های_امام_علی #تعلیم_اسلامی #سیره_اخلاقی #عدالت #تقوا #معرفت_الهی #اخلاق_اسلامی #پژوهش_اسلامی #علم_دینی #سبک_زندگی_اسلامی #ترجمه_انصاریان #اسلام_پژوهی #تاریخ_اسلام #فلسفه_اسلامی #حکمت_علوی #فرهنگ_علوی #معارف_اسلامی #حکومت_علوی #سبک_زندگی #تعلیمات_امام_علی #قرآن_و_نهج_البلاغه #دانش_دینی #نهج_البلاغه_برای_پژوهش

نویسنده

سیده ز. شیرازی

چکیده

کتاب «مثل افتادن برگ» اثری تأمل‌برانگیز درباره حقیقت مرگ، فلسفه و حکمت آن، و نسبت انسان با زندگی و مرگ است. نویسنده تلاش می‌کند با زبانی علمی و ژرف، نه‌تنها به پرسش‌های بنیادین درباره مرگ، که به نگرش انسان نسبت به آن و تأثیر این نگرش بر کیفیت زندگی بپردازد. کتاب با مقدمه‌ای با عنوان «بر آستانه غربت» آغاز می‌شود و سپس به موضوعاتی چون ضرورت شناخت حقیقت مرگ و نقش آن در تعالی انسان می‌پردازد.

در بخشی از اثر، نویسنده تأکید می‌کند که سخن از مرگ، در واقع سخن از حقیقت زندگی و دریافت ژرفای هستی است. به باور او، توجه به مرگ انسان را از زندگی غافلانه می‌رهاند، موجب برنامه‌ریزی برای آینده می‌شود و نقش مهمی در ایمان و باور به زندگی جاودانه دارد. نویسنده با اشاره به آیات قرآن و سخنان امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)، مرگ را پایان راه نمی‌داند بلکه آن را سرآغاز تحولی تازه و ورود انسان به عالمی دیگر می‌شمارد؛ هدفی که در چارچوب آزمایش الهی معنا می‌یابد و موجب رشد و تعالی انسان خواهد بود.

یکی از مفاهیم کلیدی کتاب، علت‌های ترس بشر از مرگ و فرار از آن است. نویسنده این ترس را ریشه‌دار در دلبستگی‌های دنیوی، نگرانی نسبت به سرنوشت بازماندگان، اندوه بر عمر از دست رفته، ترس از عاقبت، دشواری جان کندن، بیم از ناتوانی در توبه و مواجهه با ناشناخته‌های پس از مرگ می‌داند. در ادامه، این موضوعات با نگاهی انتقادی و تحلیلی بررسی می‌شود و راهکارهایی برای تغییر این نگرش ارائه می‌گردد.

کتاب با توسل به آیات قرآن و آموزه‌های امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) توضیح می‌دهد که مرگ، اگرچه حادثه‌ای بزرگ و دشوار به نظر می‌آید، اما عامل عبور انسان از جهانی ناقص به سوی جهانی کامل‌تر است. وابستگی به دنیا، غفلت، و آرزوهای بی‌پایه از مهم‌ترین موانع درک درست مرگ شمرده می‌شود. نویسنده با اشاره به سرنوشت اقوام گذشته و سرگذشت انسان‌هایی که در دنیا غرق شدند، هشدار می‌دهد که غفلت از حقیقت مرگ نه‌تنها عامل سقوط معنوی بلکه سبب حسرت ابدی است.

در بخش‌های انتهایی، مراحل جسمانی پس از مرگ، حالات روح انسان در برزخ، و سرنوشت انسان پس از مرگ با بیانی دقیق تشریح می‌شود. نویسنده با نقل مثال‌هایی از منابع اسلامی و حکایاتی از بزرگان عرفان و اخلاق، تلاش می‌کند مفهوم «عبور» از این دنیا به دنیایی دیگر را برای خواننده ملموس و قابل تأمل سازد.

در مجموع، این کتاب خواننده را به تأمل عمیق درباره مفهوم مرگ و جایگاه آن در مسیر تکامل انسان فرا می‌خواند. نویسنده تأکید می‌کند که اگر انسان دیدگاه خود را نسبت به مرگ اصلاح کند و آن را ادامه مسیر کمال الهی بداند، نه تنها از ترس و نگرانی رهایی می‌یابد بلکه می‌تواند زندگی را به شکلی معنادارتر و هدفمندتر تجربه کند. بهره‌مندی از نگاه توحیدی و تعالیم امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) کلید اساسی این اصلاح نگاه معرفی می‌شود، تا انسان به جای دل‌بستگی به دار دنیا، مقصد جاودانه خود را دریابد و برای آن آماده شود.

هشتگ

#مرگ #زندگی #آخرت #یادمرگ #برزخ #رجعت #قیامت #حقیقت_مرگ #حکمت_مرگ #امیرالمؤمنین_علیه‌السلام #آزمون_بشریت #وابستگی_دنیا #غفلت #دلبستگی #سفر_ابدی #تجسم_اعمال #معنویت #توبه #هدف_زندگی #خدای_متعال

نویسنده

جرج جرداق

چکیده

کتاب «بخشی از زیبایی‌های نهج‌البلاغه» نوشته جرج جرداق با ترجمه محمدرضا انصاری، اثری پژوهشی است که به بررسی جنبه‌های ادبی، فلسفی، اجتماعی و معنوی نهج‌البلاغه با محوریت کلام امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) می‌پردازد. نویسنده با نگاهی موشکافانه، سبک سخنوری و ویژه‌گی‌های ادبی کلام امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) را ستایش می‌کند و نشان می‌دهد چگونه سادگی و استحکام بیان، در عین قدرت تخیل و عمق معنا، نهج‌البلاغه را به اثری بی‌همتا بدل کرده است.

در ادامه، کتاب به برجستگی خرد و بینش امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) اشاره دارد؛ بینشی که از شناخت عمیق انسان، هستی و رابطه او با خدای متعال نشأت می‌گیرد و با عقلانیتی فراتر از زمان خود، بنیادی برای اخلاق و معنویت عرضه می‌کند. جرج جرداق تأکید می‌کند که این عقل‌گرایی مبتنی بر وجدان انسانی، راهگشای مسائل حیات فردی و اجتماعی است و از آن، راه حل‌هایی برای چالش‌های جهان ارائه می‌شود.

موضوع عدالت، محور عمده دیگر تحلیل کتاب است. نویسنده با تکیه بر خطبه‌ها و نامه‌های امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)، عدالت‌محوری عملی و نظری ایشان را توضیح می‌دهد و نشان می‌دهد تلاش بی‌وقفه او برای اجرای مساوات و دفاع از حقوق مردم، همچنان الهام‌بخش جوامع معاصر است. در این مباحث، مقابله جدی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) با ستم، خیانت و رشوه‌خواری مورد توجه قرار گرفته و ریشه این رفتارها در باور عمیق ایشان به مسئولیت اجتماعی و عبودیت خدای متعال معرفی می‌شود.

کتاب به جنبه‌های انسانی و اخلاقی نهج‌البلاغه نیز می‌پردازد؛ از جمله محبت عمیق، آزادگی، توجه به ضعیفان، امانت‌داری، اخلاص و دعوت به راستی و انصاف، که همگی از مهم‌ترین آموزه‌های امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) هستند. جرج جرداق با اشاره به برخی خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمت‌ها، تصویری روشن و عملی از اخلاق الهی در کلام ایشان را به نمایش می‌گذارد و توضیح می‌دهد که این مفاهیم، ظرفیت جهانی دارند و به همه جوامع و فرهنگ‌ها می‌توانند پیام داشته باشند.

همچنین در بخش‌هایی از کتاب به موضوع‌هایی مثل حقیقت حیات، ارزش‌های انسانی، پرهیز از تعلق به دنیا، دلیل دگرگونی‌های اجتماعی و لزوم حفظ کرامت انسانی پرداخته می‌شود. جرج جرداق بر این باور است که نهج‌البلاغه با عمق اندیشه و زیبایی لفظ، دستورالعملی برای تعالی انسان و جامعه می‌سازد و همواره دعوت به بازگشت به اصل فطرت الهی دارد.

سرانجام کتاب با تحلیل گزیده‌هایی از خطبه‌ها و نامه‌های امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) نشان می‌دهد که چگونه محور عبودیت خدای متعال، آزادگی مؤمن، مبارزه با ظلم، و تاکید بر برابری و حقوق انسان‌ها، در نهج‌البلاغه حضوری کم‌نظیر دارد و می‌تواند سرمشقی برای تحقق عدالت و اخلاق در جامعه انسانی باشد.

این اثر با زبانی ساده، وفادار به اصل و تحلیل‌گر، به خواننده کمک می‌کند هم زیبایی‌های ظاهری و هم عمق معنایی نهج‌البلاغه را درک کرده و نقش جاودان امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) در تاریخ انسانیت را بشناسد.

هشتگ

#نهج_البلاغه #امیرالمؤمنین_علیه‌السلام #جرج_جرداق #ادب_اسلامی #حکمت #عدالت_اجتماعی #رهبری_عادلانه #انصاف #مبارزه_با_فساد #سخنوری #اخلاق_اسلامی #انسانیت #حقوق_انسان #جامعه_اسلامی #معارف_اسلامی #پژوهش_دینی #کرامت_انسانی #مسئولیت_اجتماعی #الهیات #سیاست_اسلامی #آزادی #معنویت #عدالت_علی #توحید_و_انسان #تاریخ_اندیشه

نویسنده

علامه مجلسی

چکیده

این کتاب با رویکردی تحلیلی و پژوهشی به جنبه‌های معنوی، اخلاقی و اجتماعی سخنان امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) می‌پردازد و ابعاد مختلف شخصیت والای ایشان، از جمله آموزه‌های خردمندانه، عدالت‌محوری، زهد، شجاعت و دعوت به تعقل را برجسته می‌سازد. نویسنده در شرح هر خطبه یا نامه تلاش می‌کند زمینه‌های تاریخی، اهداف اصلی و پیام‌های انسانی نهفته در کلام ایشان را آشکار کند تا خواننده درک مکمل و عمیقی از مفاهیم پیدا کند. این تفسیر‌ها معمولاً به ارتباطات محتوایی با قرآن و سنت نبوی(صلی الله علیه و آله) اشاره دارد و همچنین به نقدها و سؤالات محتمل نیز پاسخ داده است.

در بخش‌های مربوط به رسائل و حکمت‌ها، ساختار کتاب به بیان آموزه‌های مدیریتی و اخلاقی امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) اختصاص یافته و اهمیت صداقت، عدالت، مسئولیت‌پذیری و ارزش‌های انسانی را در حکومت و روابط اجتماعی توضیح داده است. تحلیل‌های علامه مجلسی عمدتاً ناظر به کاربست عملی دستورات و توصیه‌های اخلاقی در زندگی فردی و اجتماعی است و تلاش می‌شود آثار و نتایج تربیتی و عرفانی این سخنان مورد توجه قرار گیرد.

در مجموع، این کتاب تصویری روشن و پژوهشی از فضایل، معارف الهی و حقایق تاریخی دوران امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) ارائه می‌دهد و می‌کوشد مخاطب را با حکمت‌های جاودان و جهان‌شمول آن حضرت آشنا کند، به طوری که بهره‌گیری از آن اصول، سبب تعالی فکری، رشد معنوی و تحقق عدالت در جامعه خواهد شد. این اثر برای پژوهشگران و علاقه‌مندان به علوم اسلامی منبعی ارزنده و قابل اعتماد محسوب می‌شود.

هشتگ

#شرح_بحارالانوار #امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) #حکمت_علوی #خطبه_های_علوی #معارف_اسلامی #علوم_قرآنی #عدالت_اجتماعی #تربیت_اخلاقی #سخنان_حکمت_آمیز #تفسیر_علمی #درس_زندگی #نهج_البلاغه_پژوهی #ریشه_های_توحید #تاریخ_اسلام #شرح_مجلسی #اندیشه_اسلامی #زهد_و_معنویت #دانشگاه_اهل_بیت #عدالت_در_حکومت #پژوهش_دینی #علم_اخلاق #سیره_سیاسی_اسلام

نویسنده

ابن ابی الحدید

چکیده

کتاب «شرح نهج البلاغه» ابن ابی الحدید یکی از بزرگ‌ترین و جامع‌ترین آثار تفسیری در تاریخ اسلام است که به صورت کامل و با رویکردی تحقیقی و انتقادی به تبیین خطبه‌ها، نامه‌ها و کلمات حکمت‌آمیز امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) در نهج البلاغه می‌پردازد. ابن ابی الحدید، ادیب و متکلم برجسته قرن هفتم هجری، با تسلط بر ادبیات، تاریخ، فلسفه، کلام و فقه، نهج البلاغه را نه فقط در سطح لغوی و بلاغی، بلکه در بستر تاریخی و فکری عصر امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) بررسی کرده است.

او با مراجعه به منابع متعدد از اهل سنت و شیعه، باورها و اختلافات کلامی را بیان و نقد می‌کند و در بسیاری مواقع با انصاف علمی، دیدگاه‌های گوناگون را واکاوی می‌کند. علاوه بر شرح و توضیح آیات و مفاهیم، ابن ابی الحدید به ریشه‌یابی بسیاری از حوادث تاریخی، چگونگی شکل‌گیری فرقه‌ها، تبیین جایگاه امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) در تاریخ اسلام، نقد و بررسی طلحه و زبیر، عثمان، معاویه و دیگر شخصیت‌های محوری می‌پردازد و مسائل بنیادین کلامی مانند توحید، عدل، امامت، جبر و اختیار، جایگاه علم، معرفت و اخلاق را به تفصیل تشریح می‌کند.

او نهج البلاغه را حلقه اتصال معارف ناب اسلامی، حکمت و سیاست علوی با دغدغه‌های روزگار می‌داند و همواره تلاش می‌کند آموزه‌های عمیق آن را به زبان ساده برای مخاطب شرح دهد. این اثر فقط یک شرح ساده نیست، بلکه گنجینه‌ای از فرهنگ، معارف و آگاهی تاریخی است که هم در میان محققان شیعه و هم اهل سنت مورد احترام است و هنوز به عنوان اثری بی‌بدیل برای فهم دقیق شخصیت امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)، جایگاه او در اسلام و آموزه‌های بنیادین نهج البلاغه شناخته می‌شود.

شرح ابن ابی الحدید، علاوه بر آشنایی با نهج البلاغه، دریچه‌ای به شناخت و نقد جامعه اسلامی نخستین، تحولات پس از پیامبر(صلی الله علیه و آله)، و بررسی عمیق ریشه‌های اختلاف امت اسلامی نیز باز می‌کند و همواره یکی از منابع اصلی پژوهش در تاریخ، کلام، سیاست و اخلاق اسلامی است.

هشتگ

#نهج_البلاغه #شرح_نهج_البلاغه #ابن_ابی_الحدید #امیرالمؤمنین #کلام_اسلامی #تاریخ_اسلام #فلسفه_اسلامی #امامت #عدالت #حق_طلبی #حکومت_علوی #جامعه_اسلامی #حکمت_اسلامی #مبانی_معرفت #انصاف_علمی #رهبر_الهی #تحولات_سیاسی #انتقاد_خلفا #تفسیر_تاریخی #شخصیت_امیرالمؤمنین #عدالت_اجتماعی #ادبیات_عربی #توحید #انسان_در_اسلام #اخلاق_سیاسی #علم_دینی #روش_تحقیقی #فرهنگ_اسلامی #اندیشه_اسلامی #اختلافات_کلامی

نویسنده

علی فلسفی (لطفی زاده)

چکیده

کتاب «حضرت رقیه‌(علیهاالسلام)» نوشته علی فلسفی (لطفی‌زاده) با نثری ساده و متأثر، گوشه‌ای از زندگی و مظلومیت حضرت رقیه(علیهاالسلام)، دختر خردسال امام حسین(علیه‌السلام)، را روایت می‌کند و جایگاه ایشان را در واقعه کربلا و پس از آن بررسی می‌نماید. نویسنده ابتدا جایگاه و شأن حضرت رقیه(علیهاالسلام) را در میان اهل بیت(علیهم‌السلام) توضیح می‌دهد و می‌نویسد که بر اساس روایات مشهور، حضرت رقیه(علیهاالسلام) دختر خردسال امام حسین(علیه‌السلام) بود که در فاجعه کربلا از نزدیک شاهد شهادت پدر و یارانش شد.

در بخش معرفی، سن مبارک حضرت رقیه(علیهاالسلام) را غالباً سه سال ذکر می‌کنند و نویسنده با تکیه بر منابع معتبری چون منتخب، تذکرة‌الموحدین و وقایع الشهور و الایام، روز پنجم صفر را روز وفات ایشان در ویرانه شام دانسته است. داستان‌های متعدد از زبان حال حضرت و اهل بیت(علیهم‌السلام) نقل می‌کند؛ از جمله صحنه‌های غم‌انگیز انتظار این کودک برای بازگشت پدر، قرار دادن سجاده امیرالمؤمنین(علیه‌السلام)، و شب‌هایی که در خرابه شام در میان اسرا با عطش، غربت و یتیمی سپری می‌کرد. زبان حال حضرت رقیه(علیهاالسلام) و سخنان کوتاه و معصومانه‌اش درد مشترک همه اسیران و صاحبان دل را یادآور می‌شود.

بخش‌های کتاب با اشعار و روایت‌های اندوه‌بار از سیلی خوردن حضرت رقیه(علیهاالسلام) توسط دشمن، بی‌تابی برای دیدار پدر و سخنان دلخراش او بر بالین سر بریده امام حسین(علیه‌السلام) همراه است. نویسنده اشاره می‌کند که این مرگ دردناک نه حاصل بیماری، بلکه ناشی از حجم طاقت‌فرسای مصیبت‌ها، داغ فراق پدر و رنج‌های اسارت بود. در این میان روایتی نقل شده که وقتی سر مبارک امام حسین(علیه‌السلام) را نزد حضرت رقیه(علیهاالسلام) آوردند، او پس از گفت‌وگوی سوزناک، از شدت اندوه جان سپرد. بسیاری از منابع بر این موضوع تاکید دارند که وجود بارگاه حضرت رقیه(علیهاالسلام) در شام امروزی، نشانگر مظلومیت تاریخی‌اش و پناهگاهی برای اهل نیاز است.

نویسنده همچنین بر نقش عاطفی، تربیتی و معنوی حضرت رقیه(علیهاالسلام) در آموزه‌های عاشورا و سنت شیعی تأکید می‌کند و کرامت‌ها و معجزاتی که بر اعتاب ایشان رخ داده را نشانه‌ی مقام معنوی این کودک کوچک اهل بیت(علیهم‌السلام) می‌داند. پایان کتاب نیز با زبانی دعاگونه یادآور می‌شود که ذکر مصیبت اهل بیت(علیهم‌السلام) و ترویج یاد و نام حضرت رقیه(علیهاالسلام) تقویت روح ایمان و مهرورزی در جامعه است.

این اثر بیشتر تلاش می‌کند با بیان رویدادهای عاطفی و مظلومیت‌های حضرت رقیه(علیهاالسلام)، مخاطب را با ابعاد انسانی و تربیتی واقعه کربلا آشنا کند و بر این حقیقت تأکید ورزد که این کودک، آخرین قربانی راه حق، و یادگار مظلوم واقعی عاشورا بوده است. اصولاً کتاب در چارچوب وفاداری به منابع معتبر تاریخی و روایی، تصویری زنده و تأثیرگذار از زندگی و شهادت حضرت رقیه(علیهاالسلام) ارائه می‌دهد.

هشتگ

#حضرت_رقیه_سلام_الله_علیها #کربلا #عاشورا #امیرالمؤمنین_علیه‌السلام #امام_حسین_علیه‌السلام #حوادث_شام #اسارت_اهل_بیت #کودک_کربلا #مصائب_اهل_بیت #شهدای_کربلا #زیارت_شام #شهادت_حضرت_رقیه #اشعار_مرثیه #سیره_اهل_بیت #مظلومیت #معصومیت #فضائل_اهل_بیت #زیارت_حضرت_رقیه #علم_دینی #تاریخ_اسلام #ادبیات_پارسی #کتاب_پژوهشی #معارف_شیعی

نویسنده

حسین دوستی

چکیده

در کتاب «زنان عاشورایی» اثر حسین دوستی، نقش و جایگاه زنان حاضر در حادثه عاشورا با نگاهی عمیق و تحلیلی بررسی شده است. نویسنده با تمرکز بر ابعاد تاریخی، فرهنگی و معنوی، تلاش دارد ابعاد کمتر دیده شده حضور زنان را در این رخداد بزرگ اسلامی روشن کند. کتاب با بیان اهمیت واقعه عاشورا در شکل‌دهی هویت شیعی آغاز می‌شود و نقش زنان را نه‌فقط به عنوان همراهان که به عنوان صاحب‌نظران، راویان و فعالان جدی این ماجرا معرفی می‌کند. زنان عاشورا در روایت نویسنده، حاملان رسالت پیام عاشورا هستند و با ایستادگی، ایمان و بیان روشنگر خود نقش مهمی در تثبیت پیام عاشورا و افشای چهره ظلم ایفا کردند.

از جمله زنان محوری که به تصویر کشیده شده‌اند، حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) است که پس از شهادت امام حسین(علیه‌السلام) سنگینی بار پیام عاشورا را بر دوش گرفت و با سخنرانی‌های اثرگذار خود چه در کوفه و چه در شام، پایه‌های فکری و اعتقادی ظلم را به چالش کشید. نویسنده ضمن تحلیل خطبه‌های حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها)، به برجستگی شخصیت، هوشمندی، و عمق الهی رفتار و گفتار ایشان پرداخته و این بانوی بزرگ را الگوی کامل پایداری، فصاحت و دفاع از ولایت معرفی می‌کند. همچنین نقش حضرت ام‌کلثوم(سلام‌الله‌علیها)، حضرت سکینه(سلام‌الله‌علیها)، رقیه(سلام‌الله‌علیها) و سایر زنان حاضر در کاروان حسینی به تفصیل بررسی می‌شود و تأکید می‌شود که این بانو‌ان تنها نظاره‌گر یا بیزار از مبارزه نبودند، بلکه با روحیه‌ای انقلابی، حضوری فعال و مقاوم داشتند.

نویسنده با بررسی اسناد تاریخی و منابع شیعه و اهل سنت، کوشیده است تصویری واقع‌بینانه از دشواری‌های اسارت، رنج‌های روحی و جسمی زنان، و نیز میزان اثرگذاری آنان پس از فاجعه عاشورا ارائه دهد. رفتار زنان اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، از جمله صبر، هوشمندی، مدیریت بحران، حفاظت از کودکان و همراهان، و همچنین تبیین اهداف قیام حسینی در دل دشمن و جامعه، محور اصلی تحلیل کتاب است. نقش زنان در انتقال پیام عاشورا به نسل‌های بعدی، تبیین آموزه‌های امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) و زنده نگه‌داشتن آرمان‌های الهی، به عنوان یکی از مهم‌ترین دستاوردهای حادثه عاشورا ارزیابی شده است.

در جمع‌بندی نهایی، کتاب زنان عاشورایی، ضمن توقف بر خطبه‌ها، رفتارها و موضع‌گیری‌های زنان شاخص عاشورا، آنها را چهره‌هایی الهام‌بخش معرفی می‌کند که با شجاعت، ایمان و آگاهی نه تنها قافله کربلا را حفظ کردند بلکه تاریخ را تحت تاثیر قرار دادند و در مقام آموزگاران صبر، آگاهی و پایداری مکتب اهل‌بیت(علیهم‌السلام) ماندگار شدند. این کتاب با رویکردی تحلیلی و مستند، زوایای ناشناخته و ارزشمند نقش زنان در عاشورا را برای خواننده علمی و پژوهشی تبیین می‌کند و بر ضرورت بازخوانی و الگوگیری از این اسوه‌های ماندگار تاکید دارد.

هشتگ

#هویت_زنان_عاشورا #نقش_زنان_در_کربلا #رسالت_زینب_سلام_الله_علیها #بازماندگان_عاشورا #پیام_حسین_علیه_السلام #بلاغت_حضرت_زینب #حضور_اجتماعی_زنان #ولایت_امیرالمؤمنین_علیه_السلام #زن_و_حماسه #جنبش_زنانه_عاشورا #اسارت_اهلبیت #تاریخ_شیعه #زن_در_تاریخ_اسلام

نویسنده

محمدمهدی فقیه بحرالعلوم

چکیده

کتاب «ابراهیم مجاب مدفون در حائر حسینی» پژوهشی اختصاصی درباره شخصیت شریف ابراهیم مجاب، از نسل اهل بیت(علیه‌السلام) و از مهم‌ترین مهاجران اولاد امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) به سرزمین کربلا و ایران است. نویسنده در مقدمه و دیباچه، چرایی پرداختن به این شخصیت را تبیین و جایگاه ویژه‌ی او در میان امام‌زادگان و جغرافیای معنوی شیعه را برجسته می‌کند.

در فصل نخست، موقعیت آرامگاه ابراهیم مجاب، که در حائر حسینی (حرم مطهر سیدالشهدا(علیه‌السلام)) قرار دارد، مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ به گونه‌ای که ابراهیم مجاب از جمله مدفونان ویژه در جوار حرم امام حسین(علیه‌السلام) دانسته شده است.

سپس به زندگی‌نامه مختصر او پرداخته می‌شود و نویسنده سعی می‌کند با استناد به منابع تاریخی و روایی، هویت خانوادگی و علت لقب «مجاب» را تبیین کند.

موضوع احترام ویژه ابراهیم مجاب به مادرش، که نشانه‌ای از اخلاق خانوادگی اوست، به تفصیل شرح داده می‌شود و مباحثی تحلیلی پیرامون معنای دقیق واژه «مجاب» یا احتمال اشتباه در ضبط آن (مانند «مجان») مطرح می‌گردد.

از دیگر بخش‌های کتاب، بررسی مهاجرت ابراهیم مجاب به ایران است که ضمن بیان ریشه‌های تاریخی این واقعه، به اهمیت نقش او در گسترش تشیع در شمال ایران اشاره می‌شود.

در ادامه، مسئله صحّت انتساب او به اهل بیت(علیه‌السلام) و آثار و شواهد این انتساب مورد بحث قرار می‌گیرد.

نویسنده، پس از اثبات جایگاه او، به معرفی سایر بقاع منسوب به ابراهیم مجاب در شهرهای مختلف ایران می‌پردازد و برجستگی‌های هرکدام را از لحاظ تاریخی، معماری و معنوی بازگو می‌کند، از جمله امامزاده ابراهیم بابل‌سر و امامزاده ابراهیم شیراز.

در بخش واپسین، تعداد فرزندان ابراهیم مجاب و نقش و اهمیت آنان از بعد تاریخی و اجتماعی بررسی می‌شود و به طور ویژه به احمد بن ابراهیم مجاب و علی بن ابراهیم مجاب پرداخته می‌شود؛ کسانی که ذرّیه و تبارشان بعداً در جاهای مختلف ایران مورد توجه شیعیان قرار گرفته‌ است.

در مجموع، کتاب با نثری پژوهشی و تاریخی، به بررسی شخصیت ابراهیم مجاب، جایگاه معنوی او نزد شیعیان، ابعاد خانوادگی و اجتماعی و وجهه مهاجرانه او می‌پردازد و کوشیده است ضمنِ وفاداری به منابع معتبر، پرتوی نو بر یک چهره نسبتاً مهجور در تاریخ امام‌زادگان بیفکند و پیوندش با حائر حسینی را برجسته سازد.

هشتگ

#ابراهیم-مجاب #امیرالمؤمنین-علیه‌السلام #حائر-حسینی #سادات #امامزادگان #کربلا #تاریخ-تشیع #فرزندان-اهل-بیت #حرم-امام-حسین #مهاجرت-سادات #امامزاده-ابراهیم #سلسله-نسب #نقش-اجتماعی-سادات #میراث-شیعی #بقاع-متبرکه #احترام-به-مادر #الگوهای-تربیتی #صحّت-انتساب #فرهنگ-زیارت #پژوهش-شیعی

نویسنده

واحد تحقیقات مسجد مقدس جمکران

چکیده

کتاب «یاران باوفا و شهیدان بی‌همتا» حاصل پژوهش واحد تحقیقات مسجد مقدس جمکران به منظور معرفی و شناساندن اصحاب با وفای سیدالشهدا(علیه‌السلام) در واقعهٔ کربلا است. نویسنده در مقدمه، با اشاره به عظمت و جایگاه یاران امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) و امام حسین(علیه‌السلام)، این حقیقت را یادآور می‌شود که شناخت شخصیت و فداکاری اصحاب امام در کربلا، به‌ویژه با توجه به فضای ظلمت‌بار آن دوران، یکی از ضروریات فهم تاریخ تشیع و الهام‌گیری برای شیعیان عصر حاضر است. کتاب با رویکرد شکوفا ساختن آموزه‌های عاشورا، به خواننده امکان می‌دهد تا با الگو گرفتن از وفاداری، اخلاص، ایمان و بصیرت یاران عاشورا، راه صحیح زندگی دینی و مقاوم را بپیماید.

نویسنده پس از ذکر اهداف نگارش کتاب، به معرفی شهدای کربلا می‌پردازد. ابتدا یاران خاندان بنی‌هاشم را معرفی می‌کند؛ از جمله حضرت عباس(علیه‌السلام)، حضرت علی اکبر(علیه‌السلام)، حضرت قاسم بن الحسن(علیه‌السلام)، و سایر فرزندان و وابستگان نزدیک امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) که هرکدام با اخلاص، شهامت، و ایثارگری ویژه‌ای که داشتند، نام خود را در تاریخ شهادت و وفاداری ثبت کرده‌اند. در این بخش، نقش هر یک از این شخصیت‌ها و ویژگی‌های منحصربه‌فرد آنان به اختصار بیان می‌شود: عباسی که معیار وفاداری و ایثار نامیده شده، قاسم جوانی که با ایمان و علاقه به شهادت نمونه‌ای از رشد معنوی است، و دیگر اعضا که همگی با ایستادگی و معرفت، موجب عظمت نهضت عاشورا شدند.

در ادامه، شهیدان برجستهٔ عاشورا از قبایل مختلف معرفی می‌شوند؛ کسانی که نام‌شان در کتاب‌های معتبر تاریخی نقل شده و همه با وفاداری و درک عمیق از حقیقت نهضت حسینی، در روز عاشورا شجاعانه ایستادند. این یاران که از اقوام و قبایل متنوع بودند، با ایمان راسخ و انتخاب آگاهانه به یاری فرزند امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) شتافتند و از جان خویش گذشتند تا پرچم حق را برافراشته نگه دارند. نویسنده، ضمن بیان نام و برخی ویژگی‌های کلیدی این افراد، بر اهمیت جمع بین تخصص، بینش، شجاعت، و بصیرت آنان تأکید می‌کند.

یکی از نکات محوری کتاب، ارائه‌ی سیمای جمعی یاران حسینی است؛ جمعی که علی‌رغم ظاهر اندک، از لحاظ ایمان و استوارمانی دلیلی خداپسندانه برای بقای دین بودند. نویسنده، با استناد به منابع روایی و تاریخی، بر آرمان‌گرایی، آزادگی، رضایت به قضای الهی و آمادگی برای جان‌فشانی آنان تأکید می‌کند، و نشان می‌دهد که چگونه این ویژگی‌ها نه تنها زمینه‌ساز پیروزی معنوی جبههٔ حق بودند، بلکه نسل‌های بعد را نیز به الگو گرفتن از آنان دعوت می‌کند.

در پایان، اثر به این جمع‌بندی می‌رسد که راز ماندگاری نهضت عاشورا، در وفاداری، ایمان، و ولایت‌مداری یاران امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) و امام حسین(علیه‌السلام) نهفته است. زندگی و شهادت این بزرگ‌مردان، معیاری است برای همهٔ شیعیان و آزادگان تاریخ تا مسیر حق، ایثار و رشادت را دنبال کنند و با معرفت و اخلاص، از ارزش‌های دینی و انسانی خود دفاع نمایند. نویسنده یادآور می‌شود که شناخت و ترویج این سیره‌ها پاسدار هویت شیعی و الهام‌بخش زندگی معاصر است.

هشتگ

#شهدای_کربلا #یاران_امام_حسین #نهضت_عاشورا #امیرالمؤمنین_علیه‌السلام #وفاداری_یاران #بصیرت_ایمان #بنی_هاشم #اصحاب_باوفا #الهام_از_شهدا #درس‌های_عاشورا #کربلا #اهل_بیت #فداکاری #جمع_بصیرت #مسجد_مقدس_جمکران #قیام_عاشورا #پیام_کربلا

نویسنده

آیت‌الله سید ابوالقاسم خوئی

چکیده

مجموعه‌ی «منهاج‌البراعة فی شرح نهج‌البلاغه» تألیف آیت‌الله سید ابوالقاسم خوئی، از جامع‌ترین و علمی‌ترین شروح نهج‌البلاغه در تاریخ معارف شیعه است. این اثر ارزشمند بر پایه‌ی وفاداری کامل به متن اصلی و احترام به فضای کلام امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) (صل‌الله‌علیه‌وآله) تدوین شده و در بیست‌ویک جلد، شرحی دقیق، روان و ژرف بر خطبه‌ها، نامه‌ها و کلمات قصار نهج‌البلاغه ارائه می‌دهد.

نویسنده در مجلدات آغازین، اهمیت نهج‌البلاغه و ضرورت شرح آن را تبیین می‌کند و سپس با بهره‌گیری از مباحث لغوی، ادبی و بلاغی، ابزار مناسبی برای فهم بهتر سخنان امام فراهم می‌سازد. توجه جدی به صنایع بلاغی، واژه‌شناسی، تشبیه، استعاره و ساختار نحوی، پایه‌ی کار اوست. استاد خوئی در کل اثر همواره به بستر تاریخی صدور هر سخن، زمینه‌های اجتماعی و فلسفی و ارتباط این کلام با قرآن و سنت پیامبر و اهل‌بیت(علیهم‌السلام) توجه ویژه دارد.

با ورود به شرح خطبه‌ها و نامه‌ها، هر فراز با واکاوی دقیق معنا، ترجمه روان و تحلیل کلامی و تاریخی معرفی می‌شود و نه تنها به مباحث اعتقادی و فلسفی بنیادین چون توحید، عدل، جبر و اختیار، امامت، عصمت و قضا و قدر می‌پردازد، بلکه کارکردهای اخلاقی و اجتماعی برای انسان و جامعه معاصر را برجسته می‌سازد. استاد خوئی در بسیاری از بخش‌ها با نقد آرای مفسران پیشین و تأکید بر کاربردپذیری نهج‌البلاغه در زندگی، پیام کلام امام را فراتر از قالب ادبی، به منزله‌ی راهنمایی عملی برای تهذیب فرد و اصلاح جامعه ارائه می‌کند.

در مجلدات پایانی، شرح کلمات قصار و حکمت‌های آخر نهج‌البلاغه با همان دقت و انصاف ادامه می‌یابد و معانی ژرف تربیتی، اخلاقی، معنوی و اجتماعی آنها تبیین می‌شود. خوئی با استناد به قرآن، روایات و منابع فلسفی و کلامی، پیوند میان حکمت علوی و نیازهای فکری و معنوی عصر جدید را به‌خوبی نمایان ساخته است. سراسر اثر بر تحکیم عقلانیت دینی، مسئولیت اخلاقی، خودسازی، قناعت، صبر، عزت نفس و توجه به عدالت اجتماعی مبتنی است و ادبیات روان، لحن آموزشی و تحقیق محور بودن آن راه را برای پژوهشگران و علاقه‌مندان نهج‌البلاغه هموار می‌کند.

در نهایت، «منهاج‌البراعة» نه فقط یک شرح و تفسیر صرف است، بلکه مرجعی زنده برای تعمیق معرفت دینی، الهام‌بخشی به اندیشه پژوهشی و اخلاق عملی، و پلی میان فهم سنت و نیازهای امروز جامعه اسلامی است؛ اثری بی‌نظیر زیر لوای شخصیت و معارف جاودان امیرالمؤمنین(علیه‌السلام).

هشتگ

#نهج_البلاغه #شرح_نهج_البلاغه #منهاج_البراعه #سید_ابوالقاسم_خوئی #امیرالمؤمنین_علیه_السلام #حکمت_اسلامی #معرفت_علوی #اخلاق_دینی #کلام_شیعه #فلسفه_اسلامی #تاریخ_اسلام #ادبیات_عربی #پژوهش_شیعی #اصول_اعتقادی #حکومت_علوی #نامه_مالک_اشتر #تحلیل_بلاغی #تحلیل_لغوی #عدالت_اجتماعی #تفسیر_قرآن #روایات_اهل_بیت #مطالعات_دینی #علم_کلام #حکمت_عملی #اخلاق_اجتماعی #تربیت_اسلامی #تحلیل_تاریخی

نویسنده

شیخ کلینی (رحمت‌الله‌علیه)

چکیده

در مجموعه هشت جلدی «الأصول الکافی» تألیف شیخ کلینی (رحمت‌الله‌علیه)، بن‌مایه‌های اعتقادی، اخلاقی و فقهی مکتب تشیع بر محور روایات پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله) و اهل‌بیت معصومین (علیهم‌السلام) گردآوری شده است. این اثر ارزشمند، تصویری جامع و سلسله‌وار از معارف اسلامی ارائه می‌دهد که زوایای مختلف زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی مؤمن را پوشش می‌دهد و همواره وفاداری به وحی و سنت اهل‌بیت (علیهم‌السلام) را اساس قرار می‌دهد.

در آغازین جلد، موضوع اساسی عقل، نقش آن در هدایت انسان، و ارتباط بنیادین آن با ایمان، اخلاق و معنویت تبیین می‌شود و تأکید می‌گردد که فهم و عمل دینی بدون بهره‌مندی از عقل و شناخت عمیق، راهگشا نیست. سپس وارد تقابل ایمان و کفر، نفاق و مراتب واقعی ایمان بر اساس عمل و معرفت می‌شویم؛ با این پیام که دین‌داری بر پایه رابطه قلبی و التزام عملی شکل می‌گیرد و عشق و پیوند با اهل‌بیت (علیهم‌السلام) رکن جدایی‌ناپذیر ایمان واقعی است.

در جلدهای سوم و چهارم، احکام و آموزه‌های عملی دین شامل عبادات، مناسبات خانوادگی، اخلاق اجتماعی، حقوق اقتصادی و آداب معاشرت مورد بحث قرار می‌گیرد. این مطالب نشان می‌دهند که اسلام نه‌تنها به جنبه‌های فردی معنویت، بلکه به نظم‌دهی مناسبات اجتماعی، برقراری عدالت، صلح و پیشرفت اخلاقی جامعه اهتمام جدی دارد.

در میانه و اواخر این مجموعه، به تدریج وارد حوزه قوانین جزایی، دیات، حدود، قصاص و نحوه برخورد شریعت با جرائم و منازعات می‌شویم. در کنار این مباحث، همواره توصیه به رأفت، گذشت، عقلانیت در اجرا و توجه به مقاصد عالیه شریعت دیده می‌شود تا عدالت با لطافت اخلاقی و رعایت مصالح اجتماعی همراه باشد.

در جلدهای پایانی، محور توجه به احکام خانواده، روابط عاطفی و حقوقی اعضای آن، مسائل اقتصادی، وصیت، ارث و معاملات است. درس‌های اخلاقی و تربیتی برجسته‌ای نیز ارائه می‌شود که بر اهمیت تهذیب نفس، تواضع، انصاف، امانت‌داری، توکل، حسن معاشرت و همکاری اجتماعی تأکید دارد. در نهایت، کتاب با بیان مجموعه‌ای از آموزه‌های اخلاقی، توصیه‌های تربیتی، نکات معرفتی و حکمت‌های عملی، سیمای یک انسان مؤمن و جامعه آرمانی شیعی را ترسیم می‌کند.

«الأصول الکافی» افزون بر ارائه احکام و معارف ناب، با پیوند عقل و نقل، و همراه ساختن اخلاق و شریعت، دایرةالمعارفی بی‌بدیل از اسلام اصیل و معارف اهل‌بیت (علیهم‌السلام) را پیش روی شیفتگان حقیقت قرار داده است. مطالعه این اثر، مخاطب را با ابعاد ژرف خردورزی، ایمان، عمل صالح، اخلاص، معنویت و زندگی الهی در افق اندیشه شیعی آشنا می‌سازد و الگویی برای زیست معنوی و مسئولانه در پهنه فرد و جامعه پدید می‌آورد.

هشتگ

#عقل_و_جهل #ایمان_و_کفر #احکام_عبادی #اخلاق_اسلامی #خانواده_در_اسلام #عدالت_اجتماعی #حقوق_انسان #احکام_اقتصادی #حدود_و_دیات #تعلیم_و_تربیت #امانتداری #محبت_اهل_بیت_علیهم‌السلام #تهذیب_نفس #توحید #نبوت #امامت #معاد #حکمت_عملی #روابط_اجتماعی #سبک_زندگی_شیعی

ترجمه‌ها

- ترجمه نهج البلاغه (فقیهی)
نامه‌اى است از اميرالمؤمنين (عليه‌السلام) كه آن را در پاسخ معاويه نوشته است:

(و این نامه از نامه‌های خوب و پسندیده است)

«اگر اين امر نبود كه خداوند، از خودستايى انسان، نهى فرموده، هر آينه ذكر كننده‌اى (مقصود خود اميرالمؤمنين (علیه‌السلام) است) فضائل فراوانى را ذكر مى‌كرد كه دلهاى مؤمنان، آن فضائل را مى‌شناسد و گوش‌هاى شنوندگان، آن‌ها را به دور نمى‌افكند (از شنيدن آن‌ها، امتناعى ندارد و آن‌ها را مى‌پذيرد)».

(نهج البلاغه، ترجمه‌ فقیهی، ص523)
- ترجمه نهج البلاغه (استاد ولی)
از یک نامۀ آن حضرت (علیه‌السلام) در پاسخ معاویه و آن از بهترین نامه‌­ها است:



«و اگر خداوند از خودستایی نهی نکرده بود گوینده‌ای (خود من) فضایل بسیاری را (دربارۀ خود) یادآور می‌شد که دل های مؤمنان با آن آشناست و گوش‌های شنوندگان از شنیدن آن منزجر نیست».

(نهج ‌البلاغه، ترجمه‌ حسین استاد ولی، ص386)
- ترجمه نهج البلاغه (بهرام پور)
پاسخ به نامۀ معاویه که از بهترین نامه‌های امام (علیه‌السلام) است. این نامه را پس از جنگ جمل نوشته است:

(معاویه به ‌پیشنهاد عمروعاص نامه‌ای به مولا نوشت و با بیان فضایل یاران پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و­آله) و تعریف و تمجید فراوان از خلفای سه گانه و متهم ساختن حضرت (علیه‌السلام) به حسادت در مورد ایشان، سعی در تحریک حضرت (علیه‌السلام) نمود تا جواب تند حضرت (علیه‌السلام) را ضمیمۀ پیراهن عثمان نماید؛ اما امام (علیه‌السلام) در جواب معاویه ادعای دروغین معاویه را افشا می‌کند که ساکت باش و از فضایل ما نگو که ما به فضایل خاندان خود آگاهتریم. در ادامه با شمردن فضایلی از خاندان خود دلیل برتری خاندان بنی‌هاشم بر بنی‌امیه را برشمرده و نقش معاویه در قتل عثمان را برای همگان روشن ساخته است و در نهایت به ‌تهدید معاویه در مورد جنگ اشاره می‌کند و می‌فرماید: تو با این سخن مرا به ‌خنده واداشتی چرا که فرزندان عبد‌المطلب هرگز پشت به ‌دشمن نمی‌کنند.)

فضایل بنی‌هاشم

«و اگر خدا از خودستایی نهی نکرده بود، منِ گوینده فضائل فراوانی را برمی‌شمردم که دل‌های مؤمنانِ آگاه با آن آشناست و گوش‌های شنوندگان آن را شنیده است».

(نهج‌ البلاغه ترجمه‌ روان با شرح واژگان، ابوالفضل بهرام‌پور، ص553)
- ترجمه نهج البلاغه (فيض الإسلام)
از نامه‌هاى آن حضرت (عليه‌السلام) است در پاسخ نامه معاويه:‌

(كه در آن دعاوى نادرست و سخنان بيهوده او را گوشزد نموده و پیروان خود را به‌ حقایقى كه در مقام احتجاج، اهميتى به‌سزا دارد متوجه ساخته، از اين‌رو سيد رضى «عليه‌الرحمه» فرموده:) و آن از نيكو نامه‌ها است (با اينكه هر نامه و هر سخنى از آن بزرگوار در جاى خود، در منتهى درجه نيكویى است.)



«و اگر خدا مرد را از ستودن خود نهى نفرموده بود گوينده (امام عليه السلام) فضائل و بزرگواري‌هاى بيشمارى را يادآورى مي‌كرد كه دل‌هاى مؤمنين با آن‌ها آشنا بوده گوش‌هاى شنوندگان ردّ نكند».

(ترجمه ‌و شرح‌ نهج‌ البلاغه، فيض ‌الاسلام، ج5، ص896)

شروح

- ترجمۀ توضیح نهج البلاغه (آیت‌الله شیرازی)
از نامه‌هاى حضرت على (عليه‌السلام) در پاسخ به نامه معاويه:

(سيد رضى مى‌فرمايد: اين نامه از زيباترين نامه‌هاى موجود است.)

پرهیز امام (علیه‌السلام) از خودستایی

«و اگر خداى سبحان خودستايى را نهى نكرده بود و نمى‌فرمود: «... فَلاَ تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ...؛ خود را ستايش نكنيد»[1] هر آينه گوينده (يعنى خود حضرت امام عليه‌السلام) فضايل فراوانى را بيان مى‌كرد؛ همان چيزى كه قلب‌هاى مؤمنان آن‌ها را به خوبى حفظ كرده و قدر آن را، چنان كه باشد، دانستند و گوش‌هاى شنوندگان از شنيدن آن ناخشنود نمى‌شوند؛ زيرا اين فضايل هرگز دروغ نبوده، بلكه حقيقت محض هستند».

(ترجمۀ توضيح نهج ‌البلاغه، آیت‌الله سید محمد شیرازی، ج4، ص44)
- شرح نهج البلاغه (ابن میثم)
(اين نامه گزيده‌اى است از نامه‌اى كه مرحوم سيد رضى در گذشته قسمتی از آن را ذکر کرد و ما در شرح آن، نامه معاویه را که حضرت (علیه‌السلام) این نامه را در پاسخش نوشته، ذکر کردیم.

امام (علیه‌السلام) در اين نامه به‌ هر قسمتى از نامه معاويه، يك فصل پاسخ داده است و اين نامه فصيح‌ترين نامه‌اى است كه مرحوم سيد، از ميان نامه‌هاى حضرت (علیه‌السلام) انتخاب كرده و نكته‌هايى چند در آن وجود دارد كه در ذيل به آن‌ها اشاره مى‌كنيم:)

«و امام (علیه‌السلام) راجع به خودش نيز خاطر نشان كرده است كه نسبت به فضايل فراوانش دل‌هاى مؤمنان آشنا و گوش‌هايشان آن را پذيرا مى‌باشد و به دليل اين‌كه خداوند انسان را از ستودن خويش نهى كرده، امام (علیه‌السلام) نيز از بر شمردن فضايل خود، خوددارى فرموده است.

منظور از كلمه ذاكر خودش مى‌باشد كه فرمود: اگر نه چنين بود كه خداوند از خودستايى نهى كرده ذاكر فضايل بسيارى را از خود بيان مى‌كرد و اين كه اين كلمه را بطور نكره و بدون ال ذكر كرده و آشكارا به خود نسبت نداده، نيز به دليل همان پرهيز از خودستايى است و در عبارت: «لَا تَمُجُّهَا آذَانُ السَّامِعِين‌» كه گوش‌هاى شنوندگان از شنيدن فضايل من‌ امتناع ندارد، اشاره به آن است كه گاهى روح انسان از مكرر شنيدن برخى از امور ناراحت مى‌شود و گويا آن را از گوش خود بدور مى‌اندازد چنان‌كه انسان آب را از دهان خود بيرون افكند».

(ترجمۀ شرح نهج‌ البلاغه، ابن‌ میثم، ج4، صص757 و 758)

واژه شناسی

- جَمَّه
فراوان.[2]
- لَا تَمُجُّهَا
آن را رد نمی‌کند.[3]
- آذَانُ السَّامِعِين‌
گوش‌های شنوندگان.[4]

واژه کاوی

- جَمَّه (جَمَم)
یکی از معانی[5] «جَمَّ»[6] انبوهی از چیزی است که در جایی جمع شود[7] به شرطی که آن را پُر کند.[8]

«جَمَم» به معنی آنچه پس از پُر شدن پیمانه، بر سر آن باشد.[9]

«جَمَّه» بیشترین هر چیز است.[10]

«جَمَّ» در دو مورد به کار می‌رود:

1. در محسوسات؛ قرآن کریم می‌فرمایند: «وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا؛ و ثروت را بسیار دوست دارید»؛[11] به‌این معنا که حُب مال، قلبشان را پُر کرده است.[12]

2. در معنویات؛[13] امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) می‌فرمایند: «إِنَّ هَيهُنَا لَعِلْماً جَمّاً لَوْ أَصَبْتُ لَهُ حَمَلَةً؛ در اين‌جا (سينه مباركش) علم بسيارى است؛ اى كاش براى آن حامل پيدا مي‌كردم»[14].[15]

تفاوت «جمّ» و «کثیر»:

«جمّ» کثیری است که غیرقابل شمارش باشد و در یک جا گردهم آید؛ اما «کثیر» زیادی است که قابل شمارش است؛ حتی اگر در یک جا گردهم نیامده باشد.[16]
- لَا تَمُجُّهَا (مَجَج)
یکی از معانی «مَجَّ» انداختن چیزی با سرعت است.[17]«مَجَّ الشَّیءَ» یعنی شخص شیء را از دهانش پرتاب کرد یا بیرون ریخت.[18]

سستی دو گوشۀ دهان را «مَجَج» گویند.[19]

«شَیْخً ماجّ» یعنی شخصی که به دلیل کهنسالی، آب دهان[20] از کنار لبش خارج می‌شود[21] و از زیادی[22] نمی‌تواند آن را نگه دارد.[23]

در عبارت «هذا كَلامٌ‌ تَمُجُّه‌ الأَسماعُ»؛ لفظ به آب دهان؛ و گوش به دهان تشبیه شده است؛[24] یعنی گوش آن کلام را نمی‌پذیرد.[25]

«وَ لَا تَمُجُّهَا آذَانُ السَّامِعِين‌» به این معناست که وقتی افراد، فضائل بزرگانی چون جعفر طیّار را می‌شنوند اجتناب از گوش دادن ندارند.[26]

چهار مورد از ماده «مَجَّ» در نهج البلاغه به‌کار رفته است.[27]

نکته‌ها و پیام‌ها

1. گوش دادن سه مرحله دارد: 1. شنیدن 2. پردازش 3. پاسخگویی

مؤمنین با جانشان فضائل امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) را می‌گیرند و به آن پاسخ می‌دهند؛ اما کافران فقط با گوش‌هایشان می‌شنوند. (تَعْرِفُهَا قُلُوبُ الْمُؤْمِنِينَ وَ لَا تَمُجُّهَا آذَانُ السَّامِعِين‌)

2. برای پرهیز از خودستایی این کلمه نکره و بدون ال بیان شده است. (ذَاكِرٌ)

3. هر دو فعل به صورت مضارع به کار رفته و این نشان‌دهندۀ استمرار این ویژگی تا زمان حال است. (تَعْرِفُهَا – تَمُجُّهَا)

4. شاید مراد این است که فضائل امام علی (علیه‌السلام) آنقدر زیاد است که نه حتی مؤمنان، بلکه به دشمنان هم رسیده است. (تَعْرِفُهَا قُلُوبُ الْمُؤْمِنِينَ وَ لَا تَمُجُّهَا آذَانُ السَّامِعِين‌)

5. بعد شخصی: شخص مطلب دینی را فقط با گوش نشنود؛ بلکه آن را عمل کند و با جان خود عجین کند. (تَعْرِفُهَاَ- لَا تَمُجُّهَا)

6. بعد تربیتی: به فرزندان از کودکی بیاموزیم که مطالب دینی و علمی که می‌شنوند فقط صِرف شنیدن بسنده نکنند؛ بلکه به آن جامع عمل بپوشانند. (تَعْرِفُهَاَ- لَا تَمُجُّهَا)

7. قرآن کریم در مورد عدم خودستایی می‌فرماید: «... فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى‌؛ پس خودستايى نكنيد. او به كسى كه پرهيزكارى پيشه كرده است آگاه‌تر است‌».[28](وَ لَوْ لَا مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ مِنْ تَزْكِيَةِ الْمَرْءِ نَفْسَهُ)

8. امام باقر (علیه‌السلام) در تفسیر این آیه می‌فرمایند: «لا يفتخر أحدكم بكثرة صلاته و صيامه و زكاته و نُسكه لأنّ اللَّه عزّ و جلّ اعلم بمن اتّقى منكم؛ هیچ‌کس از شما نباید به فزونی نماز و روزه و زکات و مناسک حج و عمره افتخار کند؛ زیرا خدا پرهیزگاران را از همه بهتر می‌شناسد».[29](وَ لَوْ لَا مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ مِنْ تَزْكِيَةِ الْمَرْءِ نَفْسَهُ)

9. امام علی (علیه‌السلام) در خطبه 193 که ضمن بیان ویژگی‌های متقین، می‌فرمایند: « لَا يَرْضَوْنَ مِنْ أَعْمَالِهِمُ الْقَلِيلَ وَ لَا يَسْتَكْثِرُونَ الْكَثِيرَ فَهُمْ لِأَنْفُسِهِمْ مُتَّهِمُونَ وَ مِنْ أَعْمَالِهِمْ مُشْفِقُونَ إِذَا زُكِّيَ أَحَدٌ مِنْهُمْ خَافَ مِمَّا يُقَالُ لَهُ فَيَقُولُ أَنَا أَعْلَمُ بِنَفْسِي مِنْ غَيْرِي وَ رَبِّي أَعْلَمُ بِي مِنِّي بِنَفْسِي اللَّهُمَّ لَا تُؤَاخِذْنِي بِمَا يَقُولُونَ وَ اجْعَلْنِي أَفْضَلَ مِمَّا يَظُنُّونَ وَ اغْفِرْ لِي مَا لَا يَعْلَمُونَ؛ از اعمال اندك خود خشنود نيستند، و اعمال زياد خود را بسيار نمى‌شمارند. نفس خود را متّهم مى‌كنند، و از كردار خود ترسناكند. هرگاه يكى از آنان را بستايند، از آنچه در تعريف او گفته شد در هراس افتاده مى‌گويد: «من خود را از ديگران بهتر مى‌شناسم و خداى من، مرا بهتر از من مى‌شناسد، بار خدايا، مرا بر آنچه مى‌گويند محاكمه نفرما، و بهتر از آن قرارم ده كه مى‌گويند، و گناهانى كه نمى‌دانند بيامرز». (وَ لَوْ لَا مَا نَهَى اللَّهُ عَنْهُ مِنْ تَزْكِيَةِ الْمَرْءِ نَفْسَهُ)

نویسنده

محمدرضا حکیمی

چکیده

کتاب «امواج غدیر»، اثری است که به تبیین و تحلیل واقعه غدیر خم و جایگاه امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) در اندیشه اسلامی می‌پردازد و سعی دارد خواننده را با مفاهیم و پیام‌های ژرف این رخداد آشنا کند. نویسنده با زبانی ادبی و در عین حال مستند، غدیر را نه فقط به عنوان حادثه‌ای تاریخی، بلکه به منزله‌ی یک جریان زنده و تأثیرگذار در فرهنگ و سرنوشت مسلمانان معرفی می‌کند؛ جریانی که سرچشمه آن در وحی الهی و رسالت پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله) قرار دارد و موج‌های آن در طول تاریخ اسلام تا به امروز گسترده شده است.

در آغاز کتاب، حکیمی با توصیف طبیعت و فضای صحرای غدیر، حس انتظار و عظمت آن لحظه را به تصویر می‌کشد که دگرگونی عظیم و پیام الهی در دل جامعه نازل می‌شود. او با اشاره به انعکاس سخن پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله) و شهادت اصحاب، بر نقش بی‌بدیل این اعلان در تثبیت حقانیت و ولایت امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که اجتماع غدیر، تنها یک بیعت عادی نبود، بلکه نقطه عطفی در تبیین هدایت و رهبری امت اسلامی بود.

کتاب سپس با بررسی آرا و آثار اندیشمندان و بزرگان اهل سنت و شیعه، مستندات حدیث غدیر و جایگاه امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) را در منابع اسلامی طرح می‌کند و با شواهد تاریخی، جایگاه استثنایی او را مورد تأکید قرار می‌دهد؛ به گونه‌ای که پیام ولایت امام (علیه‌السلام) فراتر از تعصبات، معنایی انسانی، اخلاقی و اجتماعی پیدا می‌کند و الگو و معیار اصلاح و عدالت در جامعه قرار می‌گیرد. نویسنده با نگاهی تحلیلی، تاثیرات بلندمدت غدیر را در تاریخ اسلام پی‌ می‌گیرد و تداوم این پیام را در زنده بودن فرهنگ ولایی و پیوند امت با اهل بیت (علیهم‌السلام) جست‌وجو می‌کند.

در بخش‌های میانی و پایانی، کتاب بر تداوم امواج غدیر در سیر حوادث تاریخ اسلام، نقش امامان (علیهم‌السلام)، توجه دانشمندان بزرگ شیعه و اهل سنت به فضایل امام علی (علیه‌السلام)، و همچنین زنده نگه داشتن این حقیقت توسط شعرای متعهد و متکلمان پرداخته است. حکیمی تأکید می‌کند که غدیر صرفاً یک حادثه‌ی کهن نیست، بلکه حقیقتی جاری و زنده است که باید پیام آن، یعنی ولایت، عدالت و معنویت، پیوسته در اندیشه و عمل جامعه اسلامی امواج بیافکند و راه نجات و فلاح مسلمانان را هموار سازد. کتاب با ظرافت و عمق، جایگاه غدیر را به عنوان نقطه‌عطفی در تاریخ اسلام و هویت شیعی نشان می‌دهد و آن را میراث مشترک همه آزادمردان جهان معرفی می‌کند.

هشتگ

#امواج_غدیر #غدیر_خم #پیامبر_اکرم_صل_الله_علیه_وآله #امیرالمؤمنین_علی_علیه_السلام #ولایت #امامت #اهل_بیت_علیهم_السلام #تاریخ_اسلام #عدالت #بیعت_غدیر #فرهنگ_ولایی #حقیقت_غدیر #حکمت_اسلامی #پژوهش_شیعی

نویسنده

سید جعفر مرتضی حسینی عاملی

چکیده

کتاب «تحلیلی از زندگانی سیاسی امام حسن مجتبی (علیه‌السلام)»، کوشیده است تصویری روشن، مستند و اجتهادی از ابعاد سیاسی و اجتماعی زندگی امام حسن مجتبی (علیه‌السلام) ارائه دهد. نویسنده در این اثر، با تکیه بر منابع معتبر شیعی و همچنین گزارش‌های تاریخی اهل سنت، نشان می‌دهد که زندگی امام دوم شیعیان تنها محدود به کرامت‌ها یا زهد فردی نبوده، بلکه مملو از کنش و برنامه‌ریزی سیاسی منطقی و مبتنی بر حکمت بوده است. بخش آغازین کتاب بر نقش تربیتی پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله) در شکل‌گیری شخصیت امام حسن (علیه‌السلام) تأکید دارد؛ حضرت در کنار پدر بزرگوارشان، امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)، همواره مورد تربیت و عنایت خاص رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله) قرار داشتند و صفات ممتاز اخلاقی و اجتماعی ایشان در عمل و اندیشه نمایان بود.

در ادامه، مؤلف دوران حضور امام حسن (علیه‌السلام) در جریان خلافت خلفا و سختی‌های پس از شهادت حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) را بررسی کرده و به نقش فعال و موضع‌گیری‌های آشکار ایشان در دفاع از حق اهل بیت (علیهم‌السلام) پرداخته است. دوره پس از شهادت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و به ویژه شرایط رهبری امام حسن (علیه‌السلام) همراه با خستگی و بی‌وفایی جامعه مسلمانان، خیانت سردمداران کوفه و حجم توطئه‌ها و تبلیغات معاویه از دیگر محورهای اصلی این کتاب است. نویسنده با دقت نشان می‌دهد که امام حسن (علیه‌السلام) به رغم میل باطنی و درک عمیق از وضعیت اجتماعی جامعه، صلح با معاویه را انتخاب کرد، چون می‌دانست ادامه جنگ، اساس اسلام و تشیع را در معرض نابودی قرار می‌دهد.

نگارنده تاکید می‌کند که صلح امام حسن (علیه‌السلام) نه نشانه ضعف یا تردید، بلکه تجلی عقلانیت، شجاعت و تدبیر است؛ صلحی که ماهیت آن برپایه منافع عالی امت و حفظ اصول دین بود و همانطور که قیام عاشورا ماهیت حماسی و ایثارگری دارد، حرکت امام حسن (علیه‌السلام) نیز ریشه در جهاد خاموش و ایثارگری در میدان سیاست داشت. همچنین، کتاب عوامل ضعف یاران امام حسن (علیه‌السلام)، نفوذ بنی‌امیه در ساختار جامعه اسلامی، اثر خیانت سران لشکر و نقش مغرضان در منحرف کردن افکار عمومی را به صورت روشمند واکاوی می‌کند.

در این مسیر، نویسنده به شبهات و اتهامات رایج درباره شخصیت و عملکرد امام حسن (علیه‌السلام) و نسبت‌های ساختگی درباره دوستداری عثمان یا تمایل به دنیا پاسخ علمی و مستدل داده و تلاش می‌کند واقعیت تاریخی را از تحریفات بعدی متمایز سازد. نتیجه‌گیری کتاب بدین صورت است که اگر صلح ایشان نبود، نهضت عاشورا شکل نمی‌گرفت و اساس فکری و سیاسی تشیع به شدت در خطر می‌افتاد. این کتاب، امام حسن (علیه‌السلام) را الگوی سیاستمداری متعهد، واقع‌بین، خردمند و الهی معرفی می‌کند که تصمیمات او همواره ریشه در ایمان، شناخت صحیح مسائل و آینده‌نگری برای حفظ دین و مصالح امت اسلامی داشت.

هشتگ

#امام_حسن_مجتبی_علیه‌السلام #زندگی_سیاسی #تحلیل_تاریخی #صلح_امام_حسن_علیه‌السلام #معاویه #تدبیر_سیاسی #حفظ_تشیع #خیانت_یاران #سیاست_اسلامی #سیره_امامان #برتری_عقلانیت #مبارزه_با_توطئه #تاثیر_پیامبر_صل‌الله‌علیه‌وآله #امیرالمؤمنین_علیه‌السلام #عوامل_صلح #پاسخ_به_شبهات #جامعه_کوفه #ولایت_اهل_بیت_علیهم‌السلام

نویسنده

سید علی شهرستانی

چکیده

کتاب «تربت خونین؛ وارسی ماجرای خونین شدن تربت امام حسین (علیه‌السلام) در روز عاشورا»، پژوهشی علمی و مستند پیرامون مسئله خونین شدن تربت امام حسین (علیه‌السلام) در واقعه عاشورا است. این اثر با تکیه بر منابع معتبر روایی و تاریخی سعی دارد ابعاد مختلف ماجرای خون گرفتن و خونین شدن تربت کربلا را بررسی کند و به دنبال اثبات واقعیت و ریشه‌یابی این پدیده شگفت‌انگیز باشد که همواره در سنت‌ها و باورهای شیعه جایگاه ویژه‌ای داشته است.

در آغاز، نویسنده به اهمیت واقعه کربلا و جایگاه امام حسین (علیه‌السلام) در تاریخ اسلام و تشیع می‌پردازد و تصریح می‌کند که حرکت عاشورا نماد حق‌طلبی، ایستادگی، فداکاری و اصلاح‌گری در برابر ظلم و فساد بوده است. سپس، کتاب با دقت به رخدادهای روز عاشورا پرداخته و نحوه شهادت امام حسین (علیه‌السلام)، یاران وفادارش و صحنه‌های تلخ پس از شهادت را توصیف می‌کند و با تبیین خاصیت «تربت حسینی» ارتباط این خاک با خون سیدالشهدا (علیه‌السلام) را بررسی می‌کند.

مهم‌ترین بخش‌های کتاب، به واکاوی مستندات تاریخی و روایی درباره نشانه‌های آسمانی واقعه عاشورا و مظاهر الهی در کربلا از جمله سرخ شدن و به خون آغشته شدن تربت اختصاص یافته است. نویسنده با استناد به روایات پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله) و ائمه اطهار (علیهم‌السلام) تأکید می‌کند نشانه‌هایی همچون خونین شدن تربت، یکی از دلایل اعجازگونه کربلا و شهادت امام حسین (علیه‌السلام) است که برای بیداری وجدان امت و ماندگاری پیام عاشورا اهمیت داشته است. در این راستا، وقایع رخ داده پس از شهادت سیدالشهدا (علیه‌السلام) در خود کربلا و شهرهای اسلامی و روایت‌های مربوط به خبر دادن تربت به واقعه عظیم عاشورا و ریخته شدن خون تازه بر تربت حسینی مورد واکاوی و بازخوانی علمی قرار می‌گیرد.

کتاب همچنین به بررسی نوع نگاه دانشمندان اهل سنت و شیعه به ماجرای تربت و دیدگاه‌های گوناگون درباره صحت و تفسیر این حادثه می‌پردازد. ارزیابی اسناد تاریخی و تحلیل منابع مختلف، موجب می‌شود خواننده با رویکردی علمی و نقادانه بتواند حقیقت این ماجرا را بهتر درک کند و جایگاه تربت امام حسین (علیه‌السلام) را در فرهنگ و باور شیعی بشناسد. نویسنده تأکید دارد که این نشانه‌ها فقط پدیده‌ای احساسی یا خرافی نیستند، بلکه حقیقتی ریشه‌دار در تاریخ و اعتقادات شیعه محسوب می‌شوند و شاهدی هستند بر عظمت فاجعه کربلا و مظلومیت بی‌مانند امام حسین (علیه‌السلام).

در نهایت، کتاب نتیجه می‌گیرد که ماجرای خونین شدن تربت حسینی، علاوه بر ابعاد معنوی، جنبه‌ای هویتی و عبرت‌آموز برای مسلمانان داشته و همواره حافظ پیوند عاشورا با فرهنگ اسلامی و زنده نگه دارنده پیام سیدالشهدا (علیه‌السلام) بوده است. این پدیده به‌عنوان نشانه‌ای الهی، رشادت و مظلومیت اهل بیت (علیهم‌السلام) را به نسل‌های آینده منتقل می‌کند و الهام‌بخش حق‌طلبی، انسانیت و یادآور ضرورت مبارزه با ظلم در هر عصر و زمان است.

هشتگ

#تربت_حسین_علیه‌السلام #عاشورا #خونین_شدن_تربت #کربلا #امام_حسین_علیه‌السلام #وقایع_الهی #شهادت #روایات_شیعه #اعجاز_عاشورا #فرهنگ_عزاداری #پیام_عاشورا #نهضت_حسینی #مظلومیت_اهل_بیت_علیهم‌السلام

ترجمه‌ها

- ترجمه نهج البلاغه (فقیهی)
از جمله نامه‌ای است از اميرالمؤمنين (علیه السلام) به مردم بصره:

«بعد از اين هرگاه امورى هلاك كننده و انديشه‌هاى منحرف از حق، باز هم شما را به مخالفت و ستيزه‌جويى با من براند و برانگيزد، پس بدانيد كه من همانا و به تحقيق اسبان نجيب عربى خود را نزديك ساخته و جهاز شتران خويش را بر روى كمر آنها بسته‌ام (کنایه از آمادگی)».

(نهج البلاغه، ترجمه فقیهی، ص528 )
- ترجمه نهج البلاغه (استاد ولی)
از نامه‌های آن حضرت (علیه السلام) به مردم بصره:

«اما از این پس، اگر امور هلاکت‌بار و اندیشه‌های نابخردانه منحرف، شما را به مخالفت و عهدشکنی با من کشاند، من اینک اسبانم را نزدیک آورده و بر شترانم بار و بنه نهاده و آماده پیکار هستم».

(نهج البلاغه، ترجمه حسین استاد ولی، ص 389 )
- ترجمه نهج البلاغه (بهرام پور)
نامه‌ای به مردم بصره سال 38 هجری آنگاه که معاویه قصد توطئه در آنجا را داشت.

(بعد از اشغال مصر توسط عمروعاص، معاویه اراده کرد که بصره را نیز تصرف کند؛ لذا ابن‌حضرمی را فرستاد که در غیاب ابن‌عباس (والی بصره) آنجا را تصرف کند. امام (علیه السلام) خبر را شنید و اعین را فرستاد ولی او به شهادت رسید؛ لذا امام (علیه السلام) فردی به نام جاریه را فرستاد که با دستگیری و به هلاکت رساندن ابن‌حضرمی فتنه را از بین برد).

هشدار به مردم بصره

«حال اگر از این پس، کارهای ناروا و خیال سفیهانه، شما را به مخالفت و دشمنی من بکشاند، سپاه من آماده و پا به رکابند».

(نهج البلاغه ترجمه روان با شرح واژگان، ابوالفضل بهرام پور، ص558 )
- ترجمه نهج البلاغه (فيض الإسلام)
از نامه‌هاى آن حضرت (علیه السلام) به اهل بصره:

(آنان را اميدوار ساخته كه از كردار زشتشان گذشته و از سرباز زدن، بيمشان داده است).

«ولى از اين پس اگر تباه‌كاري‌ها و انديشه‌هاى نادرست بر خلاف حق، شما را به سوى دشمنى و مخالفت با من راند، آگاه باشيد منم كه اسبان خود را نزديك آورده، پالان بر شتر سوارى‌ خويش مى‌نهم».

(ترجمه و شرح نهج البلاغه، فيض‌الاسلام، ج 5، ص904)

شروح

- ترجمۀ توضیح نهج البلاغه (آیت‌الله شیرازی)
از نامه‌هاى آن حضرت (عليه‌ السلام) كه براى اهالى بصره نوشته‌اند.

تهديد بصريان

«اگر از اين پس كارهاى نابود كننده و آرا و افكار سفيهانه و ظالمانه شما را بر آن دارد كه با من ناسازگارى و مخالفت كنيد، من هم اكنون اسب‌هايم را نزديك و آماده كرده‌ام تا بر آنها سوار شوم و بارهايم را بر شترم محكم بسته‌ام تا دوباره به جنگتان برخيزم».

(ترجمۀ توضيح نهج البلاغه، آیت الله سید محمد شیرازی، ج4، ص57)
- شرح نهج البلاغه (ابن میثم)
از نامه‌هاى امام (علیه السلام) به اهل بصره:

«پس از اين همه رأفت و رحمت، آنان را بيم مى‌دهد كه اگر بخواهند به فتنه‌انگيزى خود برگردند، آماده است كه با آنان بجنگد و برايشان چنان جمله‌اى وارد كند كه واقعه جنگ در برابرش كوچك شمرده شود.

فَإِنْ خَطَتْ بِكُمُ...

كلمه «خطو» به معناى گام برداشتن استعاره از آن است كه امور هلاكت‌زا و انديشه‌هاى سفيهانه ستيزه‌جويشان براى دومين مرتبه آنان را به جنگ و مخالفت با وى بكشاند، وجه تشبيه اين سوق دادن به گام برداشتن آن است همچنان كه قدم زدن، صاحبش را به هدفش مى‌رساند اين امور نيز او را به اين مخالفت مى‌رساند و شرط مقدر در اين مورد اين است:

اگر شما به مخالفت با من برگرديد، من براى قيام در مقابل شما آماده‌ام. نزديك كردن اسب‌ها و پالان گذاشتن بر شتر كنايه از آمادگى وى براى حمله برآنها مى‌باشد و رحلت‌ها يعنى پالان را بر پشت شتر محكم بستم.

براى به هراس انداختن آنان در مقابل مخالفت و بيعت شكنى با آن حضرت (علیه السلام) همين اعلام آمادگى وى كافى است و نوبت به حمله كردن نمى‌رسد زيرا ممكن است وقتى كه اعلام آمادگى را شنيدند و فهميدند، توبه كنند و برگردند».

(ترجمۀ ‌شرح‌ نهج‌ البلاغه، ابن ‌ميثم، ج4، صص771 و772)

واژه شناسی

- خَطَتْ بِكُم
شما را به خطا انداخت.[1]
- الْمُرْدِيَه
هلاک کننده.[2]
- سَفَهُ‌ الْآرَاء
اندیشه‌های سست و ضعیف.[3]
- الْجَائِرَه
منحرف.[4]
- مُنَابَذَتِی
مخالفت من.[5]
- جِيَادِی
جمع جواد، اسبانم.[6]
- رَحَلْتُ‌ رِكَابِی
پالان بر شتر نهادم و مجهز نمودم.[7]

واژه کاوی

- الْمُرْدِيَه (ردی)
«ردی» در اصل به معنی سقوط، پستی، خواری شدید[8]و نابودی[9] است. به هلاکت و مرگ «ردی»[10]و به نابود کننده «مُردی» گفته می‌شود.[11]

از این ماده یازده مورد در نهج البلاغه آمده است.[12]
- الْجَائِرَةِ (جور)
«جور» از راه برگشتن و صرف نظر کردن.[13]زمانی که ریشۀ «جور» با حرف «عن» و «علی» به کار رود به معنای روی‌گردانی و تجاوزکردن و ستم است.[14] به كسى كه از راه مستقيم عدول مى‌كند و دور مى‌شود «جَارَ عن الطّريق» گویند؛[15] اين معنى در عدول از حق نيز به كار رفته و از آن واژه‌ «جور» مشتق شده است. خداوند در قرآن مجید می‌فرماید: «وَ مِنْها جائِر»[16] يعنى از راه روشن توحيد كج و منحرف است.[17] «جَائِر» یعنی عدول كننده، منحرف،[18]ستمگر، مستبد؛[19] درباره كسى است كه مردم را از التزام و پايبند بودن به آنچه را كه شرع امر كرده منع مى‌كند و باز مى‌دارد.[20] «حاكمٌ‌ جَائِرٌ» به این معنا است که حاکم از راه هدایت روی‌گردان شده‌.[21]

تفاوت «جَور» و «ظلم»:

«جَور» به معنای عدول و چشم پوشی از حق است؛ اما «ظلم» یعنی کسی مستحق ضرری نیست ولی در حق او کاستی صورت می‌گیرد به طوری که عوض آن نیز جبران نشود.[22]

از این ماده حدود شصت مورد در نهج البلاغه آمده است.[23]

نکته‌ها و پیام‌ها

1. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودند: مسئولیت نُه چیز از امت من برداشته شده «الْخَطَأُ وَ النِّسْيَانُ وَ مَا أُكْرِهُوا عَلَيْهِ وَ مَا لَا يَعْلَمُونَ وَ مَا لَا يُطِيقُونَ وَ مَا اضْطُرُّوا إِلَيْهِ وَ الْحَسَدُ وَ الطِّيَرَةُ وَ التَّفَكُّرُ فِي الْوَسْوَسَةِ فِي الْخَلْقِ مَا لَمْ يَنْطِقْ بِشَفَةٍ وَ لَا لِسَانٍ‌؛ خطا، فراموشى، آنچه بِدان مجبور شوند، آنچه نمى‌دانند، آنچه از توانشان بیرون است، آنچه بِدان ناچار شوند، حسادت، فال بد زدن و تفکر وسوسه آمیز در آفرینش تا زمانى که به زبان آورده نشود».[24] (خَطَتْ بِكُم)

2. شیطان به تدریج و مرور زمان انسان را از گناهان کوچک به سوی گناهان بزرگ سوق می‌دهد. (خَطَتْ بِكُم)

3. لازم است انسان بصیرت و آگاهی را بالا ببرد تا وقتی فتنه‌ای در جامعه پیش می‌آید سقوط نکند. (خَطَتْ بِكُم)

4. عوامل اصلی انحطاط جوامع از دیدگاه قرآن مجید:[25] (خَطَتْ بِكُم)

الف) کفر

سرنوشت هرکس را اعمال و کردار او رقم می‌زند. بی‌ایمانی، سبب می‌شود فرد در گمراهی حرکت کند و اعمالش برای او فایده‌ای نداشته باشد؛ پس هرچه در راه باطل حرکت کند، بیشتر در ظلمت فرو می‌رود و همین غرق شدن در ظلمت، سبب انحطاط می‌گردد. «... وَ مَنْ یَکْفُرْ بِاللّهِ وَ مَلائِکَتِهِ وَ کُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْیَوْمِ اْلآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بَعیدًا؛ و هرکس به خدا و فرشتگان او و کتاب‌ها و پیامبرانش و روز بازپسین کفر ورزد، در حقیقت دچار گمراهی دور و درازی شده است».[26]

ب) تقلید کورکورانه از فرهنگ جاهلی پدران

«وَ إِذا تُتْلی عَلَیْهِمْ آیاتُنا بَیِّناتٍ قالُوا ما هذا إِلاّ رَجُلٌ یُریدُ أَنْ یَصُدَّکُمْ عَمّا کانَ یَعْبُدُ آباؤکُمْ...؛ چون آیات ما بر آنان خوانده می‌شود، می‌گویند: این جز مردی نیست که می‌خواهد شما را از آنچه پدرانتان می‌پرستیدند، بازدارد».[27]

ج) جهل

ظالمان، مستکبران، سودجویان و حاکمان، پیوسته از جهل مردم بالاترین بهره‌ها و از راه تحمیق آنها به چپاولشان پرداخته و آنها را مورد ظلم و ستم قرار داده‌اند. در قرآن حکیم آمده: «... قالُوا یا مُوسَی اجْعَلْ لَنا إِلهًا کَما لَهُمْ إلهَةٌ قالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ؛ گفتند: ای موسی! همان‌گونه که برای آنان خدایانی است، برای ما نیز خدایی قرار بده. حضرت موسی فرمود: راستی گروهی هستید که نادانی می‌کنید».[28]

د) فقر

فقر، بهترین حربه‌ای است که شیطان از آن برای گمراه کردن و به فساد کشیدن انسان استفاده می‌کند. فقیر برای رفع نیازهای خود و مقابله با فقر به هر عملی دست می‌زند. قرآن کریم می‌فرماید: «الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَ یَأْمُرُکُمْ بِالْفَحْشاء...؛ شیطان شما را از تهی‌دستی بیم می‌دهد و شما را به زشتی وا می‌دارد».[29]

ذ) مطلق معصیت

«... وَ مَنْ یَعْصِ اللّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُبینًا؛[30]و هرکس خدا و فرستاده اش را نافرمانی کند، قطعا دچار گمراهی آشکاری گردیده است».[31]

5. بیشتر مردم دین و راه و منش خود را از حاکمان می‌گیرند و آنها را الگوی خویش قرار می‌دهند؛ در حالیکه باید هوشیار باشند و راه را از چاه بشناسند. (سَفَهُ‌ الْآرَاءِ الْجَائِرَةِ)

6. برای رسیدن به سعادت، همراهی با حجت خدا باید هم در فکر باشد و هم در عمل. (مُنَابَذَتی)

7. هر کس با حجت خدا دشمنی کند دنیا و آخرت را از دست می‌دهد. (مُنَابَذَتی)

نویسنده

مرکز تحقیقات رایانه‌ای قائمیه اصفهان،

چکیده

کتاب «بانک جامع عزاداری ویژه ماه محرم» مجموعه‌ای گسترده و دقیق درباره اهمیت، فلسفه، آداب، و آثار عزاداری در ماه محرم است که به‌طور ویژه بر محور امام حسین علیه‌السلام و واقعه عاشورا تمرکز دارد. این اثر، ابتدا با بررسی ریشه‌ها و ماهیت عزاداری آغاز می‌شود و نشان می‌دهد که عزاداری نه تنها یک سنت دیرینه در میان مسلمانان، بلکه مظهر تجدید پیوند روحی و فرهنگی با معارف اسلام و خاندان اهل بیت علیهم السلام است. این عزاداری‌ها به‌عنوان زنده نگه داشتن مکتب اسلامی، دعوت به دین و یادآوری مجدد سبک زندگی سالم و عدالت‌محور امام حسین علیه‌السلام تبیین شده‌اند.

فلسفه عزاداری محور اصلی کتاب است که بر این نکته تاکید فراوان دارد که عزاداری صرفاً یک عمل عاطفی یا احساساتی نیست، بلکه وسیله‌ای برای تثبیت آموزه‌های دینی، شناخت حقیقت ظلم و جهل و توسعه حس مخالفت با ظالمان است. عزاداری به معنای بزرگداشت و پیروی از راه امام حسین علیه‌السلام است که می‌تواند جامعه را به سوی عدالت، اخلاق و انسان‌دوستی هدایت کند. این مراسم سبب حفظ ارزش‌های مسلمانی، ایجاد همبستگی میان مسلمانان، و جلوگیری از فراموشی تاریخ و آرمان‌های امام مظلوم می‌شود.

کتاب به آثار مهم عزاداری پرداخته و تاثیر آن را در تطهیر جان، تهذیب نفس، ارتقاء معنویت فردی و اجتماعی، و نشر معارف اهل بیت علیه‌السلام تشریح می‌کند. عزاداری فرصتی برای آموزش و آگاهی‌بخشی به انسان‌هاست که در قالب یادآوری داستان‌های عاشورا و اخلاق حسینی، انسان‌ها را به فضائل اخلاقی نزدیک می‌سازد و به اصلاح فرد و جامعه کمک می‌کند.

یکی دیگر از ابعاد پررنگ کتاب، بررسی دیدگاه روایات مختلف درباره عزاداری است؛ گفتارهای امام علی علیه‌السلام، امام حسین علیه‌السلام، امام جعفر صادق علیه‌السلام و دیگر ائمه معصومین علیهم‌السلام در رابطه با جایگاه گریه، سوگواری و یادکرد مصائب خاندان نبوت به تفصیل منتقل شده است. این روایت‌ها اهمیت عاطفه، اشک و سوگواری را در ارتباط با یادآوری مظلومیت امام حسین علیه‌السلام و پیام‌های عاشورا به تصویر کشیده‌اند و نشان می‌دهند که چگونه این عمل‌ها باعث نزدیکی دل‌ها به اهل بیت علیهم‌السلام و افزایش فضائل انسانی می‌شوند.

در بخش‌های دیگر، کتاب به موضوع اشک و گریه در عزاداری می‌پردازد و فلسفه و آثار آن را تشریح می‌کند. گریه و سیل اشک‌ها به عنوان ابزاری برای بیان غم، تخلیه روانی و نزدیکی به حقیقت شهادت و مصیبت اهل بیت علیه‌السلام مطرح شده است. اشک حق نه تنها امری طبیعی که از فطرت انسانی سرچشمه می‌گیرد بلکه دارای ارزش‌های دینی و روحانی است و خواندن درباره ثواب و آثار آن باعث تشویق به شرکت در این مجالس می‌شود.

کتاب همچنین به آداب و رسوم عزاداری اشاره دارد و اهمیت حضور در مجالس حسینی، نحوه برگزاری مجالس، و مراتب و فضیلت‌های عزاداری را گوشزد می‌کند. شعر و مدیحه‌سرایی نیز نقش مهمی در انتقال پیام سوگواری و ایجاد فضای معنوی دارند و در کتاب ضمن بررسی ثواب شاعران و مرثیه‌سرایان، جایگاه این هنر را در تقویت فرهنگ عزاداری آشکار شده است.

در مجموع، این اثر به‌عنوان یک منبع جامع، جامعیت و عمق موضوع عزاداری محرم را از نگاه دینی، فرهنگی، روان‌شناختی و اجتماعی نمایان ساخته است. این کتاب به همه علاقه‌مندان به مطالعه فرهنگ عاشورایی، مراسم مذهبی و فلسفه عزاداری، ضمن حفظ وفاداری کامل به متن اصلی، کمک می‌کند تا درک عمیق‌تری از اهمیت این مناسک ملی-مذهبی و جایگاه والای امام حسین علیه‌السلام در تاریخ و اندیشه اسلامی داشته باشند.

هشتگ

#عزاداری #ماه_محرم #امام_حسین_علیه_السلام #عاشورا #فلسفه_عزاداری #اشک_و_سوگواری #ارزش_اسلام #خاندان_اهل_بیت #پیوند_روحی #راه_امام_حسین_علیه_السلام

نویسنده

علامه مجلسی

چکیده

کتاب «توحید مفضل»، اثری عمیق درباره شناخت خداوند و ابعاد حکمت‌آمیز نظام خلقت از منظر امام جعفر صادق علیه‌السلام است که به صورت گفت‌وگویی تأمل‌برانگیز میان امام علیه‌السلام و مفضل بن عمر عرضه شده است. این کتاب از همان ابتدا با مقدمه‌ای تفصیلی، انگیزه نگارش و اهمیت پاسخ به شبهات منکران خداوند را بیان می‌کند و بر ضرورت تأمل در نشانه‌های خلقت و نظام دقیق آفرینش تأکید دارد.

امام صادق علیه‌السلام مفضل را به مشاهده دقیق پدیده‌های هستی دعوت می‌کند و با تأکید بر عقل و فطرت انسانی، وجود خداوند و تدبیر او را از خلال عجایب و نظم در آفرینش اثبات می‌نماید. حضرت، دلسوزانه مفضل را از دام اندیشه‌های باطل و شبهات مادّی‌گرایان و منکران پروردگار برحذر می‌دارد و مأموریت درک فلسفه حیات، هستی انسان و سایر مخلوقات را بر دوش عقل جوینده انسان قرار می‌دهد.

در این اثر، به شگفتی‌های بدن انسان از جنبه‌های پزشکی و فلسفی اشاره می‌شود: چگونه جنین در رحم رشد می‌کند، علت نیاز نوزاد به اشک، فلسفه گریه و خنده او، حکمت سرریز شدن آب دهان اطفال، چگونگی شکل‌گیری اعضا و کارکرد هر یک از اندام‌ها، دلایل تفاوت‌های فیزیولوژیکی مثل وجود مو و ریش در مردان، چینش دندان‌ها، تفاوت حواس و ابزارهای دید و شنوایی، و روند رشد و پرورش انسان از آغاز پیدایش در عالم رحم تا بلوغ جسم و ذهن.

امام جعفر صادق علیه‌السلام در این گفتار با شواهد روشن و مثال‌های بدیع عملکرد دقیق اعضا و حواس بدن انسان را با هدف تأمل در قدرت بی‌پایان و حکمت بی‌نظیر الهی بیان می‌کند. حضرت با توجه به لطایف خلقت، مانند تنظیم غذای نوزادان، رشد تدریجی اندام‌ها، هماهنگی عجیب اعضای بدن، و نیازمندی‌های روانی انسان، همگان را به تعمق و دریافت پیام توحیدی در پس نقشه دقیق آفرینش دعوت می‌نماید.

این کتاب همچنین به ساختار دستگاه‌های بینایی، شنوایی، قلب، مغز و اعجاز هر یک می‌پردازد و نقش هر اندام را در زندگی انسان مورد توجه قرار می‌دهد. علاوه بر این، امام علیه‌السلام مسئله برتری انسان نسبت به دیگر موجودات و اسرار آفرینش را تبیین می‌کند و بر این حقیقت تأکید می‌ورزد که همه این شگفتی‌ها نشانه‌ای روشن از وجود آفریدگار یکتاست.

در مجموع، «توحید مفضل» متنی غنی و ارزشمند برای پژوهشگران علوم دینی و انسانی است که با زبانی روشن، اندیشه مخاطب را به جست‌وجوی عالمانه و ایمان‌آفرین در نظام هستی سوق می‌دهد و خواننده را با سیر در حکمت‌های آفرینش، به قله بصیرت توحیدی و معرفت الله رهنمون می‌سازد؛ آن‌گونه که در مکتب اهل بیت علیهم‌السلام شایسته است.

هشتگ

#توحید_مفضل #امام_جعفر_صادق_علیه‌السلام #خداشناسی #حکمت_آفرینش #نشانه‌های_خداوند #معرفت_الهی #خلقت_انسان #گفت‌وگوهای_توحیدی

نویسنده

واحد تحقیقات مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان

چکیده

کتاب «دانستنی‌های امام رضا (علیه‌السلام)» اثری جامع و ارزشمند است که با هدف آشنایی خواننده با ابعاد مختلف زندگانی، شخصیت و جایگاه علمی و معنوی امام رضا (علیه‌السلام) نگاشته شده است. در این کتاب، از ابتدای تولد حضرت، وی را به عنوان یک الگوی اخلاقی و معنوی معرفی می‌کند؛ نسب شریف ایشان و ویژگی‌های فضیلت‌مدارانه‌ای نظیر علم، صبر و اخلاق نیکو با ذکر مستندات بیان می‌شود تا جایگاه والای ایشان در میان خاندان پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله) و جامعه اسلامی روشن گردد.
پس از معرفی سیره فردی امام رضا (علیه‌السلام)، اثر به فضای سیاسی دوران زندگی ایشان می‌پردازد؛ ورود حضرت به دوران پرآشوب عباسی، مقابله با ستمگران، موضع‌گیری شجاعانه و شیوه‌های حکیمانه ایشان در برابر رفتارهای حاکمان و بازی‌های سیاسی با ذکر مثال و رخدادهای مهم شرح داده می‌شود. بخشی از کتاب به پذیرش ظاهری ولایتعهدی توسط حضرت اختصاص دارد و توضیح می‌دهد که امام رضا (علیه‌السلام) چگونه با درایت و هوشمندی، تهدیدهای مأمون عباسی را به فرصتی برای اعتلای اندیشه شیعه و شناساندن حقیقت امامت تبدیل کرد، بی‌آنکه گرد تسلیم به ظالم بر او نشیند.
اوج تأثیرگذاری علمی و معنوی امام (علیه‌السلام) در ماجراهای مناظره با علمای ادیان و فرق مختلف بیان شده است. این مناظرات نشان می‌دهد که امام رضا (علیه‌السلام) با استدلالی متین، سعه‌صدر و منطق قرآنی تمام، حقانیت توحید و آموزه‌های اسلام را تبیین کرد و احترام مخاطبان را برانگیخت. بیان رفتار مهربانانه، بخشش، اهل کرامت بودن و نحوه برخورد معنوی و انسانی امام (علیه‌السلام) با مردم و دوستداران، از دیگر نکات ارزشمند این کتاب است که نوع نگاه آن حضرت به جایگاه انسان، معنویت و اخلاق را بازتاب می‌دهد.
اثر حاضر همچنین به روایت جزئیات هجرت امام رضا (علیه‌السلام) از مدینه تا مرو، انگیزه‌ها و شرایط این سفر، اتفاقات در شهرهای مختلف، و همچنین وقایع مهم از جمله حدیث سلسله‌الذهب در نیشابور و حضور ایشان در مرو می‌پردازد. در این میان، آداب زیارت امام رضا (علیه‌السلام)، منزلت معنوی بارگاه ایشان و آثار تربیتی و روحی زیارت نیز برجسته شده است. شرح شهادت جانسوز حضرت، نشانه‌ها و پیشگویی‌های ایشان درباره کیفیت شهادت خود و وقایعی که بعد از درگذشت ایشان رخ داد، پایان‌بخش مباحث کتاب است.
محتوای این اثر، با حفظ امانت علمی و بیانی ساده اما دقیق، تصویری روشن و الهام‌بخش از نقش امام رضا (علیه‌السلام) در اعتلای اسلام، پاسداری از ارزش‌های اهل بیت (علیهم‌السلام) و گسترش فرهنگ گفت‌وگوی علمی و اخلاقی و معنوی در جهان اسلام ارائه می‌دهد؛ به گونه‌ای که خواننده درک عمیق‌تری از شخصیت، فضایل و تأثیرگذاری ماندگار حضرت در تاریخ تشیع به‌دست می‌آورد.

هشتگ

#امام_رضا_علیه‌السلام #زندگینامه_امام_رضا #سیره_علمی_و_اخلاقی #ولایتعهدی_امام_رضا #مناظرات_امام_رضا #هجرت_به_مرو #مأمون_عباسی #زیارت_امام_رضا #کرامات_امام_رضا #شهادت_امام_رضا #فضائل_اهل_بیت_علیهم‌السلام #فرهنگ_گفتگو #تاریخ_تشیع #معرفت_اسلامی

ترجمه‌ها

- ترجمه نهج البلاغه (فقیهی)
نامه‌ای از اميرالمؤمنین (علیه السلام) به يکی از عاملان و کارگزاران خود:

«اما بعد، از حمد خدا و درود بر پيامبر (صلی الله عليه و آله ) پس به تحقيق درباره اعمال تو چيزی به من گزارش شده که هرگاه چنين کاری را مرتکب شده باشی، همانا پروردگارت را به خشم آورده‌ای و نافرمانی امامت را کرده‌ای و امانت‌داری خود را خوار و بی‌اعتبار ساخته‌ای».

(نهج‌ البلاغه، ترجمه فقیهی، ص556 )
- ترجمه نهج البلاغه (استاد ولی)
از نامه‌های آن حضرت (علیه السلام) به یکی از کارگزاران خود:

«اما بعد، خبرِ رفتاری از تو به من رسیده که اگر چنان کرده باشی خدای خود را به خشم آورده و امامِ خود را نافرمانی نموده و امانت خویش را خوار و بی‌مقدار شمرده‌ای».

(نهج البلاغه، ترجمه حسین استاد ولی، ص412)
- ترجمه نهج البلاغه (بهرام پور)
به یکی از کارگزارانش در سال40 هجری نوشته و از او حسابرسی مالی نموده است.

«اما بعد، از تو خبری رسیده که اگر چنین باشد خدایت را خشمگین و امامت را نافرمانی کرده و به امانت (در دست) خود خیانت کرده‌ای».[1]

(نهج البلاغه ترجمه روان با شرح واژگان، ابوالفضل بهرام پور، ص590 )
- ترجمه نهج البلاغه (فیض الاسلام)
از نامه‌هاى آن حضرت (عليه السلام) به يكى از كارگردانانش (كه او را از نادرستي‌اش نكوهش نموده و از او حساب خواسته است).

«پس از حمد خدا و درود بر پيغمبر اكرم (صلی الله علیه و آله) به من از تو خبر كارى رسيده كه اگر كرده باشى پروردگارت را به خشم آورده، امام و پيشوايت را نافرمانى نموده و امانت خود را خوار گردانيده‌اى (در كارت خيانت كرده و ديگر لياقت حكمرانى نداری».

(ترجمه و شرح نهج البلاغه، فيض‌الاسلام، ج5، ص955)

شروح

- ترجمۀ توضیح نهج البلاغه (آیت الله شیرازی)
از نامه‌هاى آن حضرت (عليه ‌السلام) به يكى از كارگزارانش:

نكوهش كارگزار

«اما بعد، با خبر شده‌ام كه كارى ناپسند و زشت از تو سرزده است كه اگر چنين باشد خدايت را به غضب در آورده‌اى و نافرمانى امام خود كرده‌اى و امانت خود را با ذلتِ خيانت همراه ساخته‌اى؛ زيرا ولايت و حكومت امانتى است در دست حاكم و والى كه اگر به خلاف مقتضاى آن عمل كند، در امانت خيانت نموده است».

(برخى گفته‌اند: امام (عليه ‌السلام) اين نامه را به عبدالله بن عباس والى خود در بصره نوشته است و آن زمانى بود كه در بخشى از اموال بيت‌المال به ناحق تصرف كرده بود.)

(ترجمۀ توضيح نهج البلاغه، آیت الله سید محمد شیرازی، ج4، ص142)

واژه شناسی

- بَلَغَنِي
به من خبر رسید.[2]
- أَسْخَطْتَ
به خشم آوردی.[3]
- عَصَيْتَ
نافرمانی کردی.[4]
- أَخْزَيْتَ
خوار و ناچیز کردی.[5]

واژه کاوی

- بَلَغَ
«بَلغ» در اصل به معنی رسیدن به چیزی است. [6]

«بَلَغَ» از مصدر «بُلُوغ‌» و «بَلَاغ» است که در اینجا از مصدر بُلوغ به معنای رسیدن[7] به آخر مقصد است، اعم از آنكه مكان باشد يا زمان يا امرى معين و گاهى نزديك شدن به مقصد مراد است هر چند به آخر آن نرسد.[8] «بَلَغْتُ‌ المكان» یعنی به آن مکان رسیدم.[9]

عرب، خبر بدون کندوکاو[10]یا ناخوشایند را «بَلْغ» ‌می‌نامند.[11]«بَلَغَنِی‌ اِنَّكَ قُلتَ ذَلِك» به من خبر رسيد كه تو فلان چيز را گفته‌اى.[12]

در این نامه برای امیرالمؤمنین (علیه السلام) خبر ناخوشایندی از عملکرد یکی از کارگزاران رسید.
- أَسْخَطْتَ (سخط)
«سَخَط و سُخْط» به معنای خشم[13]شدیدی است که موجب عقوبت و بد فرجامى است.[14]

«سخط» به معنای ناپسند دانستن و ناراضی بودن از مسئله‌ای است.[15] زمانی که «سخط» به خدا نسبت داده می‌شود یعنی خدا چیزی را برای شما ناپسند دانسته و شما را از آن منع کرده است و برای انجام دادن آن مجازات قرار داده.[16] در قرآن کریم آمده:[17]«ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ...؛ زيرا آنان از آنچه خدا را به خشم آورده، پيروى كرده‌اند».[18]

مراتب خشم:

1. سخط

2. اخْرِنْطَام (خشمی که همراه با خود بزرگ‌بینی باشد.)

3. بَرْطَمَه (خشمی که همراه با روترش کردن و باد در غبغب انداختن باشد.)

4. غیظ (مرحله‌ای که انسان نمی‌تواند خشم خود را کنترل کند.)

5. حَرْد (مرحله‌ای که انسان بر اثر خشم به طرف مقابل تعرض می‌کند.)

6. حَنَق (زمانی که انسان کینه‌ای که در دل دارد و خشمش شدیداً غیر قابل کنترل می‌شود.)

7. اختلاط (شدیدتر از غضب است و مرحله‌ای است که انسان عقلش را از دست می‌دهد.) [19]



تفاوت «سخط» و «غضب»:

«سخط» تنها از سوی بزرگ‌تر بر زیردست است، از این‌رو امیر بر زیردستِ خود «سخط» می‌کند؛ همچنین اگر «سخط» در حالت متعدی و بدون حرف اضافه باشد معنای خِلاف رضا را ایفا می‌کند و اگر با حرف «علی» متعدی شود به معنای غضب و اراده نمودن عقاب است؛ ولی «غضب» ممکن است از بزرگ‌تر بر زیر‌دست یا کوچک‌تر بر بالادست باشد، از این‌رو زیردستِ امیر بر او «غضب» می‌کند. [20]

از مشتقات «سخط» 21 مورد در نهج البلاغه آمده است.[21]
- عَصَيْتَ (عصی)
«عصیان» به معنی خروج از طاعت و مخالفت کردن با امر کسی است.[22]

خدای متعال می‌فرماید:[23]«وَ مَنْ‌ يَعْصِ‌ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ...؛ هر که از خدا و رسولش نافرمانی کند».[24]

تفاوت «معصیت» و «ذنب»:

«معصیت» به‌معنای نافرمانی و خروج از طاعت خدا است؛ اما «ذنب» از دیدگاه اهل کلام به هر عملی گفته می‌شود که در پی‌آن، عذاب باشد.[25]
- أَخْزَيْتَ (خزی)
«خِزْيْ» یعنی بدي[26]و نیز فلاکتی كه سبب شرمسارى شود؛[27] همچنین شخص در گرفتاري و شري قرار گیرد كه موجب خوارشدن و توهين به او شود.[28]

«خِزْيْ» یعنی شكسته و فرسوده شدن که مصدر آن «خَزَايَة» است. اگر این خواری و سرشکستگی از سوی دیگران باشد و انسان را سبک کند، ناپسند است؛ ولی حیا و شرمِ زیاد که نفس آدم را به خواری و فرسودگی می‌کشاند، پسندیده است.[29]

تفاوت «خزي» و «ذل»:

«خزي» ذلتي است كه با آشكار شدن بدي‌ها همراه باشد و انسان به دليل زشتي كارش گوشه‌گير شود.[30]

از اين ماده نُه‌ مورد در نهج البلاغه آمده است.[31]

نکته‌ها وپیام‌ها

1. ضروری است کارفرما، کارگزاران را به طور همیشگی و پیوسته مورد ارزیابی قرار دهد. (بَلَغَنِی)

2. سزاوار است عملکرد انسان خدا محور باشد. (أَسْخَطْتَ رَبَّكَ)

3. امام حسین (عليه ‌السلام) می‌فرمایند: «لَا أَفْلَحَ قَوْمٌ اشْتَرَوْا مَرْضَاةَ الْمَخْلُوقِ بِسَخَطِ الْخَالِق؛ مردمی که خشنودی مخلوق را در مقابل غضب خالق خریدند، رستگار نمی‌شوند».[32] (أَسْخَطْتَ رَبَّكَ)

4. امام حسین (عليه ‌السلام) می‌فرمایند: «فَإِنَّ مَنْ طَلَبَ رِضَى اللَّهِ بِسَخَطِ النَّاسِ كَفَاهُ اللَّهُ أُمُورَ النَّاسِ وَ مَنْ طَلَبَ رَضِيَ النَّاسِ بِسَخَطِ اللَّهِ وَكَلَهُ اللَّهُ إِلَى النَّاسِ؛ کسی‌که رضای خدا را طلب کند، گرچه همراه با ناراحتی و غضب مردم باشد، خداوند امور او و مردم را کفایت می‌کند (خدا او را بس است). و کسی‌که رضا و پسند مردم را طلب کند، درحالی‌که به غضب و سخط خدا منتهی شود، خدا امور او را به مردم واگذار می‌کند».[33] (أَسْخَطْتَ رَبَّكَ)

5. پیامبر اکرم (صلی‌ الله ‌علیه‌ وآله) می‌فرمایند: «من التمس رضى اللَّه بسخط النّاس رضى اللَّه عنه و أرضى عنه النّاس و من التمس رضى النّاس بسخط اللَّه سخط اللَّه عليه و أسخط عليه النّاس؛ هركس رضاى خدا را به‌ خشم مردم جويد خدا از او خشنود شود، و مردم را نیز، از او خشنود كند، و هركس رضاى مردم را، به خشم خدا جويد، خدا بر او خشمگين شود، و مردم را با وى خشمگين كند».[34] (أَسْخَطْتَ رَبَّكَ)

6. کسی که در امانت‌داری سستی می‌کند، در دنیا و آخرت خوار و ذلیل است. (أَخْزَيْتَ أَمَانَتَكَ)

7. امام باقر (علیه ‌السلام) در دعایی می‌فرمایند: «...اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عَافِيَتَكَ فِي أُمُورِي كُلِّهَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَ عَذَابِ الْآخِرَه؛ بار خدايا! از تو عافيت در همۀ كارها را می‌خواهم و از رسوایی در دنيا و كيفر آخرت به تو پناه می‌برم».[35] (أَخْزَيْتَ أَمَانَتَكَ)

راهکارهایی از نهج ‌البلاغه برای بهبود زندگی اجتماعی

1. ایمان و عمل صالح، خواری دنیا را از انسان دور می‌کند. «... لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا...».[36]

پرسش و پاسخ

با توجه به آیات قرآن حکیم عوامل ذلت در دنیا چیست؟

v تکذیب انبیا (علیهم السلام). «كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ‌... فَأَذاقَهُمُ اللَّهُ الْخِزْيَ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا...».[37]

v جنگیدن با خدا وحضرت رسول (صلی‌ الله ‌علیه ‌وآله). «إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ... لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا...».[38]

v ممانعت از ذکر خدا در مساجد و تخریب آن. «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ‌ وَ سَعى‌ فِي خَرابِها...‌ لَهُمْ فِی الدُّنْیا خِزْیٌ...».[39]

v روش مستكبرانه در برابر حق و مجادله با آن. «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ... لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ‌...». [40]

v پیشتازی در کفر. «... يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ... لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ‌ ...».[41]

v ناپاكى جان و دل منافقان و یهود. «... قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ... لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ‌...».[42]

v تبعيض در احكام و معارف تورات از سوى یهود. «...أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ... خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا...».[43]

v گوساله‌پرستی بنی‌اسرائیل. «إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنالُهُمْ... ذِلَّةٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا...».[44]

v گوش‌سپارى به شایعه و دروغ. «... سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ‌... لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ‌ ...».[45]

v حرام‌خواری. «... لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ‌... أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ‌...». [46]

نویسنده

چکیده

هشتگ

نویسنده

آیت‌الله جعفر سبحانی

چکیده

کتاب «فروغ ولایت»، با تکیه بر منابع معتبر تاریخی و روایی، زندگی و سیره امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) را با رویکرد تحلیلی و استدلالی بررسی می‌کند. نویسنده در آغاز، جایگاه انسان‌های بزرگ در تاریخ را همچون موج‌آفرینان دریای بشریت توصیف کرده و آنان را عامل تحول، سعادت یا بدبختی جوامع می‌داند. در این میان، رهبران الهی و به‌ویژه پیامبر اسلام (صل‌الله‌علیه‌وآله)، با هدایت و تربیت انسان‌ها، مسیر تمدن و سعادت واقعی را بنیاد نهاده‌اند. نور توحید و ولایت، به باور نویسنده، موجب فروپاشی تاریکی جهل و شرک شده و بزرگ‌ترین نمونه آن، دگرگونی جامعه عصر پیامبر اسلام (صل‌الله‌علیه‌وآله) بوده است.

کتاب با تحلیل تاریخی، به بیان این نکته می‌پردازد که اگر مسلمانان پس از شهادت پیامبر اسلام (صل‌الله‌علیه‌وآله)، مسیر ترسیم‌شده توسط ایشان و پیروی از امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) را دنبال می‌کردند، جوامع اسلامی شیرین‌‌ترین میوه‌ها را از شجره پربرکت اسلام می‌چیدند و عظمت و شکوه این تمدن، پیوسته حفظ می‌شد. اما پس از شهادت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله)، رویگردانی و ناسپاسی نسبت به ولایت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) سبب شد تا جریان هدایت دچار آسیب شود و جامعه اسلامی با اختلاف و انحرافی خطرناک روبه‌رو گردد.

در ادامه، کتاب با دقت و بدون گزافه‌گویی یا حدس‌های بی‌اساس، به تقسیم‌بندی پنج‌گانه زندگی امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) می‌پردازد: از ولادت تا بعثت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله)، از بعثت تا هجرت، از هجرت تا شهادت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله)، از این زمان تا پذیرش خلافت و سرانجام دوران خلافت تا شهادت حضرت. در بیان این ادوار، جنبه‌های گوناگون علمی، عبادی، اخلاقی، سیاسی و اجتماعی امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) با متانت و استناد به منابع اصلی گزارش شده است.

کتاب در توصیف اوضاع اجتماعی و مذهبی زمانه حضرت، بر نقش بی‌بدیل و بی‌نظیر امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در صیانت از رسالت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) و دفاع از حقیقت تأکید دارد. غم بزرگ کتاب این است که جامعه اسلام پس از شهادت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) از حقیقت امامت و ولایت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) غافل شد و حتی در دوران بیست‌وپنج‌ساله کناره‌گیری حضرت از حکومت، نه تنها آن مقام والای معنوی و فضایل حضرت را درک نکرد، بلکه در زمانی که قدرت به دست او افتاد، برای اصلاح انحرافات و بازگرداندن جامعه به مسیر عدالت، با موانع بزرگی روبه‌رو شد که بخش عمده خلافت او صرف مقابله با همین انحرافات و حمایت از بنیادهای دینی شد، تا سرانجام در محراب عبادت و در حال اقامه نماز، به دست شقی‌ترین فرد تاریخ به شهادت رسید.

در سراسر کتاب، تمرکز نویسنده بر بیان این نکته است که امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) نه تنها فردی شایسته خلافت و رهبری پس از پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) بود، بلکه همه ابعاد وجودی‌اش، شامل علم، تقوا، عدالت، زهد، شجاعت و مدیریت اجتماعی، نمونه‌ای بی‌بدیل برای بشریت است. پژوهش مستند کتاب، مخاطب را با واقعیات دوران آن حضرت آشنا ساخته و تبیینی صریح و قابل فهم از وقایع تاریخی، دیدگاه‌های کلامی شیعه درباره ولایت و امامت، و نقش بنیادین امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در تحقق معنویت و عدالت اجتماعی ارائه می‌دهد. اثر حاضر مرجعی ارزشمند برای فهم ریشه‌ای جایگاه امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و تأثیر بی‌پایان ایشان بر تاریخ اسلام و تمدن انسانی به شمار می‌آید.

هشتگ

#امیرالمؤمنین_علیه‌السلام #ولایت_الهی #امامت #تاریخ_اسلام #شخصیت_معنوی #عدالت_اجتماعی #شهادت_امام_علی_علیه‌السلام #فضائل_اهل_بیت_علیهم‌السلام #حکومت_علوی #درس‌های_تاریخی

نویسنده

سیده ز. شیرازی

ترجمه‌ها

- ترجمه نهج البلاغه (فقیهی)
«جاهل را جز بدينگونه نمى‌بينى که در اعمال خود، يا زياده از حد، تند مى‌راند، يا افزون از حساب، سستى مى‌ورزد. (رعايت اعتدال را نمى‌کند)».

(نهج البلاغه، ترجمه فقیهی، ص665)
- ترجمه نهج البلاغه (استاد ولی)
«جاهل را نبینی جز در حال یا تفریط».

(نهج‌البلاغه، ترجمه حسین‌استاد ولی، ص479)
- ترجمه نهج البلاغه (بهرام پور)
«نادان یا تند می‌رود یا کند، یا در افراط است یا در تفریط».

(نهج البلاغه ترجمه روان‌با‌شرح واژگان، ابوالفضل بهرام پور، ص690)
- ترجمه نهج البلاغه (فیض الاسلام)
در نكوهش نادان‌:

«ديده نمى‌شود نادان مگر آنكه تندرو است (از حدّ و اندازه خود مى‌گذرد) يا كند رو (بحدّ و اندازه خود نمى‌رسد)».

(ترجمه‌وشرح‌نهج‌البلاغه، فيض‌الاسلام، ج6، ص1116)

شروح

- ترجمۀ توضیح نهج البلاغه (آیت الله شیرازی)
«جاهل و نادان هماره در حال افراط يا تفريط است». مثلاً اگر به حيوان ده رطل آب خورانده شود، افراط و اگر اين مقدار پنج رطل شود، تفريط است. حال اگر هفت رطل بدهد، حدّ عتدال را نگاه داشته است. بايد توجه داشت كه جاهل به دليل ندانستن حد اعتدال، گرفتار افراط يا تفريط مى‌شود.

(ترجمۀ توضیح نهج البلاغه، آیت الله سید محمد شیرازی، ج4، صص372و373)
- توضیح نهج البلاغه (ابن میثم)
«شخص نادان جز در يكى از دو حالت تندروى و يا كندروى مشاهده نمى‌شود».

جهل يا جهل بسيط است كه همان طرف كندروى از فضيلت و به كودنى موسوم است. و يا جهل مركب است كه همان طرف تندروى است.

توضيح آن كه نادانى كه در جهل مركب است، گاهى در پيگيرى از حق زياده‌روى مى‌كند و در نتيجه تلاش پرده‌اى جلو چشم بصيرت او پديد مى‌آيد كه او با قطع بر اين كه اين دليل رسيدن وى به حق است، از دريافت حق و حقيقت باز مى‌ماند. كه گاهى اين طرف را جربزه مى‌نامند و همواره چنين فردى در يكى از دو طرف است و به اندازه نادانى‌اش حالت وى در تمام رفتارها و گفتارها بر يكى از دو سمت: تندروى يا كندروى است.

(ترجمه‌شرح‌نهج‌البلاغه، ‌ابن‌ميثم، ج‌5، ص464)
- توضیح نهج البلاغه (ابن ابی الحدید)
«نادان ديده نمى‌شود مگر آنكه در كارها افراط (زياده روى) مى‌كند يا تفريط (كوتاهى) مى‌كند». دادگرى و عدالت عبارت از اخلاق متعادل و پسنديده‌اى است كه حد ميان دو چيز نكوهيده است. چنان كه شجاعت محصور ميان بى باكى و ترس است و زيركى حد فاصل ميان كودنى و گربزى است و بخشش حد فاصل بخل و تبذير است و بردبارى حد فاصل بى تفاوتى و خشم است و به همين گونه ميان هر دو چيزى از اخلاق كه ضد يكديگرند حد متوسط و اخلاق ميانه‌اى است كه موسوم به اعتدال است و به همين سبب است كه جاهل ديده نمى‌شود مگر آنكه يا مرتكب افراط مى‌شود يا تفريط، مثلا غيرتمند اگر در غيرت افراط و زياده روى كند، از قانون صحيح پاى بيرون مى‌نهد و بدون هيچ موحبى فقط با پندار و گمان و وسواس غيرت نشان مى‌دهد يا چنان كاستى مى‌كند كه از احوال زنان خود نمى‌پرسد و اعتنا نمى‌كند كه چه مى‌كنند كه اين هر دو حال ناستوده است و آنچه ستوده خواهد بود اعتدال است.

از سخنان يكى از حكيمان است كه گفته است: هر گاه عقل صحيح باشد با ادب چنان التيام مى‌پذيرد كه التيام خوراك با بدن سالم، و چون عقل بيمار باشد هر ادبى از آن گريزان است و از هر ادبى رويگردان، همچنان كه شخص با معده بيمار، هر خوراكى را بخورد بر مى‌گرداند، و بر فرض كه نادان بخواهد چيزى از ادب بياموزد، آن ادب در او به جهل تبديل مى‌شود، همان گونه كه هر خوراك پسنديده كه درون معده شخص‌بيمار مى‌شود به بيمارى مبدل مى‌گردد.

(جلوه‌تاريخ‌درشرح‌نهج‌البلاغه، ‌ابن‌ابى‌الحديد، ج7، صص287و288)
- شرح سلونی
امیرالمؤمنین(علیه‌السلام):«‌لَا [يُرَى الْجَاهِلُ‌] تَرَى الْجَاهِلَ إِلَّا مُفْرِطاً أَوْ مُفَرِّطا‌؛ نادان را يا تندرو يا كند رو مى‌بينى»‌‏.

نادانی، زمینۀ مناسبی برای شکل‌گیری افراط و تفریط در کردار و گفتار است؛ زیرا جاهل، فاقد توازن فکری و عملی است و در مواجهه با امور، به سمت زیاده‌روی یا کوتاهی گرایش پیدا می‌کند در صورتی که تنها با آگاهی راه اعتدال پیش می‌رود تا فرد را از هرگونه انحراف دور ‌کند.

مفهوم جهل

«جهل» به معنای فقدان آگاهی لازم است که در مباحث اعتقادی و در امور ظاهری زندگی، خود را نمایان می‌سازد. این ناآگاهی، دامنگیر افراد در سطوح مختلف معرفتی است و شامل جهل به شناخت خدای متعال، بی‌اطلاعی از حقایق هستی، یا حتی عدم وقوف بر وظایف و مسئولیت‌های فردی و اجتماعی است.

پیامدهای مخرب جهل در فرد و جامعه

پیامدهای رفتارهای ناشی از جهل، از مرزهای وجودی فرد فراتر رفته و آثار مخربی بر پیکرۀ جامعه می‌گذارد. فرد جاهل، با غلتیدن در ورطۀ افراط یا تفریط، زمینه را برای بروز خشونت، ایجاد تفرقه، گسترش بی‌عدالتی و فساد را در جامعه را فراهم می‌کند. فقدان شناخت و آگاهی کافی، فرد را از مسیر اعتدال منحرف می‌کند.

افراط و تفریط در لغت

«افراط» به معنای زیاد از حد است که در رفتار جاهل، به صورت تعصب کورکورانه، خشونت بی‌پروا، خودبزرگ‌بینی، اسراف، و سایر رفتار‌های ناپسند ظهور می‌کند. در مقابل «تفریط» به معنای کوتاهی در انجام وظایف، سستی، بی‌تفاوتی و عدم اهتمام به مسائل مهم است.

راهکارهای مقابله با جهل

بررسی و تحلیل این دوگانگی رفتاری، راه را برای یافتن راهکارهایی مؤثر جهت مقابله با جهل و کاهش پیامدهای ناگوار آن هموار می‌سازد. از راهکارهای مقابله با جهل آموزش مستمر، افزایش آگاهی‌بخشی عمومی و تقویت نکات اخلاقی در جامعه است.

نمودهای افراط و تفریط در موقعیت‌های گوناگون

به بررسی تجلی این اصل رفتاری در حوزه‌های مختلف زندگی می‌پردازیم:

1. عبادت و دینداری: افراط در این حیطه، به شکل وسواس‌های عبادی و سخت‌گیری‌های بی‌مورد ظاهر می‌شود، در حالی که تفریط، خود را در قالب بی‌توجهی به معنویت و ترک واجبات نشان می‌دهد. اعتدال، عبادتی آکنده از آرامش، حضور قلب و نظم را به ارمغان می‌آورد. اعتدال در دین‌داری مهم است زیرا باعث پایداری در مسیر دینداری، مانع از دل‌زدگی یا غرور دینی و الگویی برای جذب دیگران است.

2. سلامت جسمی: پرخوری، رژیم‌های غذایی غیرعلمی و افراطی، نمونه‌هایی از افراط در تغذیه هستند. در مقابل، ناهماهنگی در عادات غذایی و سهل‌انگاری نسبت به سلامت جسم، مصداق تفریط است. اعتدال، تغذیه‌ای متوازن را با در نظر گرفتن نیازهای فیزیولوژیک بدن است.

3. فعالیت‌های روزمره: کار بیش از حد و نادیده گرفتن استراحت، از مظاهر افراط در حوزه شغلی است. بی‌تعهدی نسبت به وظایف و اهمال‌کاری نیز، نمونه‌هایی از تفریط در این حیطه است. اعتدال، مستلزم تقسیم منطقی زمان میان کار هدفمند و بازیابی قوای جسمی و روانی است.

4. روابط اجتماعی: کنترل‌گری افراطی، دخالت‌های بی‌جا در امور دیگران و وابستگی شدید به افراد، نشانه‌هایی از افراط در روابط اجتماعی هستند. انزوا، گوشه‌گیری و بی‌تفاوتی نسبت به اطرافیان نیز، مصادیق تفریط به شمار می‌روند. تعاملات عقلانی، حفظ حریم‌ها، و احترام متقابل، رویکردی متعادل و مطلوب در روابط بین‌فردی است.

5. مصرف رسانه: اعتیاد به فضای مجازی، غرق‌شدن در دنیای دیجیتال و استفاده بی‌رویه از ابزارهای رسانه‌ای، از پیامدهای افراط در این حوزه است. در مقابل، بی‌خبری مطلق و قطع ارتباط با جریان اطلاعات، نشانه‌ای از تفریط محسوب می‌شود. استفاده هدفمند و زمان‌بندی‌شده از رسانه‌ها، نقطه تعادل در این زمینه است.

واژه شناسی

- مُفْرِطاً
زیاده روی کننده.[1]
- مُفَرِّطا
کوتاهی کننده.[2]

واژه کاوی

- الْجَاهِل(جهل)
«جهل» به معنای نادانی به معرفت الهی، دانش‌های ظاهری یا وظایف شخصی است، خواه در موضوعات کلی باشد یا جزئی.[3]

«جاهل بسیط» کسی است که علم را نمی‌شناسد و ادعای دانستن هم ندارد. «جاهل مرکب» کسی است که علم ندارد اما ادعای دانستن می‌کند.[4]

تفاوت «ظن» و «جهل»:

«جاهل» خود را عالم می‌داند و تحت هیچ شرایطی، حتی با وجود آشفتگی درونی، مخالف باورهای خود را قبول نمی‌کن اما در «ظن» اینگونه نیست و احتمال خطا را در نظر می‌گیرد.[5]
- مُفْرِط(فرط)
«فرط» به معنای برداشتن چیزی از جای خود و کنار گذاشتن آن است،[6] همچنین به معنای گذشتن از حد معین و عرف است.[7]

نویسنده

علی‌اصغر رضوانی

چکیده

کتاب رفتار وهابیان با مسلمانان، پژوهشی جامع در نقد رفتارهای افراطی و حذفی جریان وهابیت علیه دیگر پیروان مذاهب اسلامی است. این کتاب با استناد به منابع تاریخی و روایی، ریشه‌های فکری خشونت در این فرقه و پیامدهای آن برای وحدت جهان اسلام را واکاوی می‌کند.
مبانی دینی در حرمت جان مسلمان
نویسنده در آغاز با تکیه بر آیات قرآن کریم و احادیث نبوی، بر اصل بنیادین حرمت خون، مال و آبروی مسلمانان تأکید می‌ورزد. نویسنده تبیین می‌کند که طبق آموزه‌های اصیل اسلامی، تکفیر اهل قبله و نسبت دادن شرک به کسانی که شهادتین بر زبان جاری می‌کنند، صراحتاً نهی شده است. او با ذکر روایات، نشان می‌دهد که سیرۀ پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) بر مدار تسامح با مسلمانان بوده و هرگونه اقدام به قتل یا ارعاب مؤمنان، خروج از چارچوب‌های رحمانی دین تلقی می‌شود.
ریشه‌های تاریخی و فکری وهابیت
کتاب به بررسی پیشینه وهابیت پرداخته و آن را تداوم جریانات تندروی حنبلی و افکار ابن‌تیمیه می‌داند که با رویکردی تحجرآمیز به تکفیر مخالفان خود می‌پرداختند. نویسنده شباهت‌های رفتاری و عقیدتی میان وهابیت و خوارج را برمی‌شمارد؛ از جمله سخت‌گیری در دین، خروج بر حاکمیت‌های اسلامی و برداشت‌های ناصواب از آیات الهی که پیش‌تر در صدر اسلام مایه فتنه شده بود. همچنین نقش جغرافیای منطقه نجد و خوی بادیه‌نشینی در شکل‌گیری روحیه خشن این جریان مورد مداقه قرار گرفته است.
کارنامه عملی و کشتارهای تاریخی
بخش مهمی از اثر به بازخوانی حوادث تلخ تاریخی اختصاص دارد که طی آن وهابیان با حمله به شهرهای مختلف، به قتل‌عام مسلمانان دست زدند. رضوانی به وقایعی همچون کشتار بیرحمانه شیعیان در کربلا، قتل‌عام مردم طائف و غارت اموال آنان اشاره می‌کند. این اقدامات که تحت لوای جهاد با مشرکان (در حالی که قربانیان مسلمان بودند) انجام می‌شد، نشان‌دهنده انحراف این جریان از مفاهیم جهاد اسلامی است.
تخریب میراث فرهنگی و ابنیه مذهبی
نویسنده تخریب گسترده آثار بزرگان اسلام، قبور ائمه بقیع (علیه‌السلام) و ابنیه تاریخی در مکه و مدینه را یکی دیگر از رفتارهای چالش‌برانگیز وهابیت می‌داند. او معتقد است این اقدامات نه تنها با هدف مبارزه با شرک انجام نشده، بلکه منجر به از بین رفتن هویت تاریخی و میراث فرهنگی مسلمانان گشته است. همچنین آتش زدن کتابخانه‌های بزرگ و نابودی نسخ خطی ارزشمند، از جمله نقاط سیاه کارنامه این فرقه در برخورد با دانش و تاریخ اسلامی معرفی شده است.
تقابل با سایر مذاهب اسلامی
در کتاب رفتار وهابیان با مسلمانان، تهاجمات فکری و فتوای تکفیر علیه مذاهبی همچون ماتریدیه، اشاعره، دیوبندیه و بریلویه بررسی شده است. رضوانی نشان می‌دهد که وهابیان چگونه با تنگ کردن دایره اسلام، حتی علمای بزرگ اهل‌سنت را به دلیل مخالفت با آرای محمد بن عبدالوهاب مورد طعن و تکفیر قرار داده‌اند. در نهایت، تهاجم ویژه این جریان علیه مکتب تشیع و تلاش برای جلوگیری از گسترش فرهنگ اهل‌بیت (علیه‌السلام) به عنوان یکی از راهبردهای اصلی آنان مطرح شده است.
جمع‌بندی نهایی
علی‌اصغر رضوانی در این اثر نتیجه می‌گیرد که وهابیت با اتکا به برداشت‌های شخصی و دور از سیره نبوی، مسیری را در پیش گرفته که نتیجه‌ای جز تفرقه در صفوف مسلمانان و تضعیف قدرت جهان اسلام نداشته است. این فرقه با جایگزین کردن خشونت به جای گفتگو و تکفیر به جای رسمیت شناختن مذاهب، هزینه‌های سنگینی بر پیکره امت اسلامی تحمیل کرده است.
کتاب تأکید می‌کند که شناخت دقیق رفتار وهابیان با مسلمانان برای درک ریشه‌های جریانات تکفیری معاصر ضرورتی انکارناپذیر است تا از این طریق، مسیر بازگشت به اعتدال و وحدت اسلامی هموار گردد.

هشتگ

#رفتار_وهابیان_با_مسلمانان #وهابیت #وهابیت_شناسی #نقد_وهابیت #جنایات_وهابیت #تاریخ_وهابیت #محمد_بن_عبدالوهاب #تکفیر #اهل_قبله #ابن_تیمیه #سلفی_گری #خوارج #ماتریدیه #اشاعره #دیوبندیه #بریلویه #حنبلی #فتوای_تکفیر #توحید_الوهی #شرک_عبادی #توسل #شفاعت #میراث_اسلامی #بقیع #وحدت_اسلامی #جهان_اسلام #اسلام_شناسی #تاریخ_اسلام #فتنه_مذهبی #حرمت_مسلمان #پژوهش_دینی #نقد_افکار_وهابیت #کشتار_مسلمانان_توسط_وهابیان #تخریب_قبور_ائمه #وهابیت_و_صهیونیسم #ریشه_های_تروریسم #محمد_بن_عبدالوهاب_کیست #وهابیت_و_اهل_سنت #تاریخ_نجد #فتواهای_وهابیت #اسلام #وحدت #نقد_دینی #شیعه #سنی #فلسطین #کربلا #مدینه #بقیع_را_میسازیم #بیداری_اسلامی #تروریسم_مذهبی #حقایق_تاریخی

نویسنده

علی اصغر رضوانی

چکیده

معرفی کوتاه کتاب
کتاب اهل بیت (علیهم‌السلام) از دیدگاه اهل سنت، پژوهشی جامع در منابع معتبر کلامی، حدیثی و تاریخی اهل سنت است که به تبیین جایگاه والا، فضایل بی‌شمار و مرجعیت علمی امامان شیعه می‌پردازد. نویسنده در این اثر می‌کوشد با تکیه بر آراء اندیشمندان و محدثان بزرگ اهل سنت، تصویری روشن از ارادت و اعتراف نخبگان جهان تسنن به ساحت مقدس عترت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) ارائه دهد.
خلاصهٔ کتاب
ضرورت بازشناسی جایگاه اهل بیت (علیهم‌السلام)
نویسنده در دیباچه کتاب، حقیقت را هدفی والا می‌داند که فطرت بشر به دنبال آن است؛ اما در طول تاریخ، بساط فتنه و اختلاط حق و باطل باعث پنهان ماندن بسیاری از حقایق مربوط به مرجعیت علمی و مقام والای اهل بیت (علیهم‌السلام) شده است. هدف اصلی این اثر، پرده‌برداری از این حقایق نادیده و تبیین عظمت ائمه (علیهم‌السلام) از زبان علمای برجسته اهل سنت است تا حجتی برای پویندگان راه حق باشد .
امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام)؛ اقیانوس فضایل
بخش گسترده‌ای از کتاب به جایگاه امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) اختصاص دارد. نویسنده با نقل روایاتی از پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله) که در منابع اهل سنت آمده، تأکید می‌کند که فضایل آن حضرت فراتر از شمارش است. شهادت صحابه و تابعین و اعترافات بزرگانی چون احمد بن حنبل مبنی بر اینکه برای هیچ‌یک از اصحاب به اندازه علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) فضایل صحیح‌السند نقل نشده، از محورهای مهم این بخش است. همچنین دیدگاه‌های متفکرانی چون ابن ابی‌الحدید، ابن سینا و فخر رازی درباره پیوند ناگسستنی حق با وجود آن حضرت نقل شده است .
امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام)؛ سروران جوانان بهشت
کتاب با استناد به منابع اهل سنت، به بررسی ولادت و ویژگی‌های اخلاقی حسنین (علیهماالسلام) می‌پردازد. نویسنده بر روایاتی تأکید دارد که این دو بزرگوار را ریحانه‌های پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) در دنیا و سروران جوانان بهشت معرفی می‌کنند. در این بخش، بر جود و کرم امام حسن (علیه‌السلام) و شجاعت و قیام امام حسین (علیه‌السلام) در برابر ستم، از نگاه تاریخ‌نگاران و محدثان سنی مذهب توجه ویژه‌ای شده است.
تجلی عبادت و علم در سیره امام سجاد و امام باقر (علیهماالسلام)
نویسنده در ادامه، القاب زین‌العابدین و سیدالساجدین را برای امام چهارم، برآمده از کلمات بزرگان اهل سنت همچون یُهری و سعید بن مسیب می‌داند که او را عابدترین و فقیه‌ترین فرد زمان خود می‌نامیدند. درباره امام باقر (علیه‌السلام) نیز به وجه تسمیه لقب باقر (شکافنده دانش‌ها) اشاره شده و اعترافات پیشوایانی چون ابو حنیفه درباره اعلمیت ایشان و تواضع علما در محضر درس آن حضرت بازخوانی شده است.
مرجعیت علمی امام صادق و امام کاظم (علیهماالسلام)
کتاب به دوران امام صادق (علیه‌السلام) به عنوان عصر شکوفایی علمی اشاره دارد. اعتراف ابو حنیفه که خود را مدیون شاگردی در محضر ایشان می‌داند، گواهی بر عظمت علمی آن حضرت است. همچنین سیره امام کاظم (علیه‌السلام) با تأکید بر حلم، صراحت در عبادت و جایگاه ایشان به عنوان باب‌الحوائج در نگاه مردم و علمای اهل سنت توصیف شده است .
از غربت امام رضا (علیه‌السلام) تا غیبت امام مهدی (علیه‌السلام)
در بخش‌های پایانی، به ولایتعهدی تحمیلی امام رضا (علیه‌السلام) و اعتراف مأمون عباسی به فضل و برتری ایشان بر تمامی بنی‌عباس و بنی‌هاشم پرداخته شده است. نویسنده همچنین ولادت امام مهدی (علیه‌السلام) را از دیدگاه ده‌ها تن از مورخان و علمای تراز اول اهل سنت (همچون ابن خلکان، ذهبی و صفدی) ثابت می‌کند که ایشان را فرزند امام حسن عسکری (علیه‌السلام) و همان موعد جهانی می‌دانند که زمین را از عدل و داد پر خواهد کرد.
جمع‌بندی نهایی
کتاب اهل بیت علیهم‌السلام از دیدگاه اهل سنت، به روشنی اثبات می‌کند که ارادت به عترت پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) منحصر به شیعیان نیست، بلکه پیشوایان و نخبگان علمی اهل سنت همواره در برابر عظمت اخلاقی، علمی و معنوی ائمه سر تعظیم فرود آورده‌اند. این اثر با بازخوانی هوشمندانه منابع عامه، بستری علمی برای وحدت اسلامی فراهم آورده و نشان می‌دهد که شناخت حقیقی اهل بیت (علیهم‌السلام) می‌تواند نقطه تلاقی و پیوند تمامی مذاهب اسلامی باشد.
مطالعه این کتاب برای پژوهشگران تاریخ و عقاید، تصویری مستند و بدون تعصب از جایگاه ائمه اطهار در گستره دانش و تفکر اسلامی فراهم می‌سازد.

هشتگ

#اهل_بیت #اهل_سنت #فضائل_اهل_بیت #مرجعیت_علمی_اهل_بیت #عترت_در_منابع_تسنن #علی_اصغر_رضوانی #مودت_فی_القربی #کلام_اسلامی #احادیث_نبوی #مناقب_ائمه #اعترافات_علما #تاریخ_اسلام #نقد_ابن_تیمیه #سیره_معصومین #امامت_و_ولایت #بشارت_نبوی #اسلام #قرآن_و_عترت #پیشوایان_دین #وحدت_شیعه_و_سنی #مذهب_تسنن #محبان_اهل_بیت #دانش_اسلامی #کتاب_اهل_بیت_از_دیدگاه_اهل_سنت #دیدگاه_اهل_سنت_درباره_ائمه_شیعه #فضایل_ائمه_در_کتب_تسنن #مرجعیت_علمی_امام_صادق_از_نگاه_ابوحنیفه #اعتراف_شافعی_به_جایگاه_اهل_بیت #ولادت_حضرت_مهدی_از_دیدگاه_علمای_سنت #حقانیت_اهل_بیت_در_منابع_عامه #وحدت_اسلامی #زین_العابدین #باقر_العلوم #باب_الحوائج #ریاحین_رسول_الله

نویسنده

علامه سید مرتضی حسینی فیروزآبادی

چکیده

معرفی کوتاه کتاب
کتاب فضائل الخمسة من الصحاح الستّة، مجموعه‌ای جامع و مستند از احادیث نبوی در بیان مناقب و ویژگی‌های پنج تن آل عبا (علیهم‌السلام) است. نویسنده در این اثر تلاش کرده است تا با تکیه بر معتبرترین منابع روایی اهل سنت، تصویری دقیق و بدون خدشه از جایگاه والای پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله)، امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)، حضرت فاطمه (علیه‌السلام)، امام حسن (علیه‌السلام) و امام حسین (علیه‌السلام) ارائه دهد.
جایگاه و فضایل پیامبر اکرم (صل‌الله‌علیه‌وآله)
بخش نخست کتاب به بررسی شخصیت، خلقت و ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد پیامبر اسلام (صل‌الله‌علیه‌وآله) اختصاص دارد. روایات متعددی از منابع اهل سنت نقل شده است که برتری نسب، طهارت مولد و تقدم خلقت نوری ایشان بر حضرت آدم (علیه‌السلام) را اثبات می‌کند. نویسنده با استناد به صحاح ستّه، اوصاف ظاهری، نام‌های مبارک و معجزات مشهود آن حضرت مانند شق‌القمر و تکثیر طعام و آب را برمی‌شمارد. همچنین بر خاتمیت و سروری ایشان بر تمامی پیامبران و فرستادگان الهی تأکید ویژه‌ای شده است .
امامت و ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام)
نویسنده بخش گسترده‌ای از اثر خود را به فضایل بیکران امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) اختصاص داده و به تبیین نصوص دال بر امامت و ولایت ایشان پرداخته است. در این میان، احادیث کلیدی و سرنوشت‌سازی همچون حدیث غدیر، حدیث منزلت، حدیث ثقلین و حدیث سفینه از منابع معتبر اهل سنت استخراج و تحلیل شده‌اند. کتاب با دقت روایی بالایی، نسبت میان امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و حق را تبیین کرده و بر ضرورت اطاعت از ایشان به‌عنوان جانشین برحق پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) پای می‌فشارد .
ویژگی‌های اخلاقی و علمی امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)
در مجلدات دیگر، ابعاد مختلف شخصیت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) از منظر زهد، علم، شجاعت و ایثار بررسی شده است. روایات نشان می‌دهند که ایشان نه‌تنها در میدان نبرد بی‌همتا بود، بلکه در قضاوت، دانش الهی و دستگیری از مستمندان نیز الگوی کامل انسانیت به شمار می‌رفت. فیروزآبادی همچنین به رابطه عاطفی و معنوی عمیق میان پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) و امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) پرداخته و احادیثی را نقل می‌کند که نگاه کردن به چهره امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و یاد ایشان را عبادت می‌داند .
مقام والای حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها)
کتاب به تبیین جایگاه قدسی حضرت فاطمه (علیه‌السلام) به‌عنوان سرور زنان دو عالم پرداخته است. از خلقت نوری و انعقاد نطفه ایشان از میوه‌های بهشتی گرفته تا ماجرای ازدواج با شکوهشان با امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)، همگی با استناد به منابع عامه ذکر شده‌اند. نویسنده بر این نکته تأکید می‌کند که رضایت و غضب حضرت زهرا (علیه‌السلام) مستقیم با رضایت و غضب الهی و نبوی گره خورده است .
سیدان جوانان اهل بهشت؛ امام حسن و امام حسین (علیهما‌السلام)
در بخش‌های پایانی، مناقب دو سبط پیامبر (صل‌الله‌علیه‌وآله) مورد توجه قرار گرفته است. احادیثی که بر محبوبیت بی‌نظیر این دو امام نزد رسول خدا (صل‌الله‌علیه‌وآله) دلالت دارند و تصریح بر این موضوع که آن‌ها سرور جوانان بهشت هستند، از ارکان این بخش کتاب است. نویسنده نشان می‌دهد که محبت به این دو بزرگوار، بخشی جدایی‌ناپذیر از ایمان اسلامی است که در معتبرترین کتاب‌های روایی اهل سنت بر آن تأکید شده است .
جمع‌بندی نهایی
کتاب فضائل الخمسة من الصحاح الستّة، یک دائرةالمعارف روایی ارزشمند است که با بیانی روشمند، وحدت نظر منابع اصیل اسلامی در مورد جایگاه رفیع اهل‌بیت (علیهم‌السلام) را به نمایش می‌گذارد. نویسنده با پرهیز از اطاله کلام و تمرکز بر روایات متقن، حجتی قوی برای پژوهشگرانی فراهم آورده است که به دنبال کشف حقیقت در میان متون کهن روایی هستند .
این اثر فراتر از یک گردآوری ساده، در واقع ترسیم‌گر خط سیر کمال انسانی در بستر خاندان وحی است. مطالعه این کتاب نه‌تنها بر دانش تاریخی و روایی خواننده می‌افزاید، بلکه پیوند معنوی میان مسلمانان و پیشوایان دینی را بر پایه منابع مورد اتفاق آحاد مسلمین مستحکم‌تر می‌سازد.

هشتگ

#فضائل_الخمسة #اهل_بیت #پنج_تن_آل_عبا #حدیث_نبوی #مناقب #خاندان_وحی #سیره_معصومین #صحاح_سته #نصوص_امامت #ولایت_امیرالمؤمنین #حدیث_ثقلین #حدیث_غدیر #حدیث_منزلت #حدیث_سفینه #تطبیق_روایات #کتب_معتبر_اهل_سنت #خلافت_بلافصل #عصمت #علم_الحدیث #اسلام #شیعه #سنی #کتاب_مذهبی #تاریخ_اسلام #روایت #پنج_تن #مذهب_حق #نور_هدایت #فضایل_اهل_بیت #دفاع_از_ولایت #سیره_نبوی #دانشنامه_حدیث #فضائل_الخمسة_من_الصحاح_الستة #کتاب_فضائل_الخمسة #احادیث_اهل_بیت_در_منابع_اهل_سنت #امامت_علی_در_صحاح_سته #مناقب_امیرالمؤمنین #فضایل_حضرت_زهرا #سند_حقانیت_شیعه #نصوص_خلافت

موضو عات مرتبط

پربازدیدها

سلوني - فارسى

موسسه سلونی با هدف پژوهش و نشر معارف نهج البلاغه می‌کوشد با روش های تخصصی و روز آمد، جلوه‌ هایی از دانش و ادب ناب علوی را در اختیار عموم قرار دهد.

دسته بندی ها
  • مقاله ها
  • خطبه ها
  • کتابخانه
  • نامه ها
  • حکمت ها
  • گالری صوتی
مهمترین
  • نامه چهل و ششم فراز اول
  • جرعه زهری گواراتر از عسل
  • نامه چهاردهم فراز اول
  • اهل‌بيت (علیهم‌السلام) در آيۀ تطهير
  • رفتار وهابیان با مسلمانان
  • کتاب دشمنی ابن تیمیه با اهل‌بیت (علیهم‌السلام)

© 2026 سلوني - فارسى. تمامی حقوق محفوظ است.